Nog 25 dagen, valt te lezen op het tellertje. Mijn geboorte komt nu dus wel heel snel dichterbij

Als ik 21 september haal natuurlijk. Een aantal mensen op de poll denkt dat ik veel te vroeg kom, terwijl niemand denkt dat ik veel te laat kom. Evenveel mensen denken dat ik een beetje te vroeg kom als dat er mensen mij een beetje te laat zien komen.

Alles is nog mogelijk, maar het zal geen maand meer duren. Spannend dus!

Ondertussen groei ik nog altijd heel flink. Mama loopt er tegenwoordig bij met een indrukwekkende buik:

De ongemakjes worden er helaas echter niet beter op. Mama is ondertussen al weken verplicht thuis, en dat zal jammer genoeg niet meer veranderen tot aan de bevalling. Ze botst steeds vaker tegen nieuwe grenzen, en de zetel is haar dikke vriend. Maar ze houdt zich heel flink, zegt papa. Ondertussen spartel ik vrolijk verder, al gaat dat steeds moeilijker en moeilijker, het wordt hier wat krap.

Ik ben mij dus aan het klaarnestelen voor de geboorte, en mama krijgt af en toe al iets wat op een voorwee lijkt. Morgen nogmaals controle, es zien wat de dokter zegt. Maar normaal gezien verloopt alles volgens schema.

Mama en papa zijn er in ieder geval meer en meer klaar voor. De wieg staat klaar (met dank aan mammie Magda!), de kinderkamer is opgeruimd, het eerste beddegoed is gearriveerd, de doopsuikertjes staan klaar, de envelopjes zijn zo goed als allemaal geschreven, en de geboortekaartjes zijn in productie.

Mijn naam? Die ligt al lang vast. Mama en papa hebben maanden geleden reeds een jongens- en een meisjesnaam gekozen voor mij, en dat is sindsdien niet meer veranderd. Benieuwd op ze van gedacht zullen veranderen als ze me zien

Voila, da’s zowat de toestand hier in de buik op 25 dagen voor mijn voorziene geboortedatum. Nu is het rustig afwachten, en vooral niet zenuwachtig worden.

Tot heel binnenkort!

Ik heb me altijd al goed gemanifesteerd als een stampertje en een spartelaartje, maar de laatste tijd is dat stampen serieus geminderd. Ik heb immers nauwelijks nog plaats in mama’s buik, en bovendien slaap ik de laatste tijd veel. Heel veel.

Wat ik zo in mijn slaap allemaal doe, dat weet ikzelf natuurlijk niet. Maar mama zou durven zweren dat ik een centimeter lager in haar buik lig sinds deze morgen. Waar ze normaal haar hand legt op haar buik, zweeft die nu in ijle lucht.

Zou ik me nu al aan het voorbereiden zijn op het grote moment? Ik denk dat ik toch nog maar eventjes blijf zitten hoor. Ik zit hier goed. Maar de zwaartekracht speelt me parten.

En ondertussen is mijn kinderkamertje klaar, naar het schijnt! Ik ben echt benieuwd om het te zien. Ik vang iets op over ‘veel leuke kadertjes aan de muur’, het eerste vers gewassen en gestreken lakentje, een Good Night-dekentje met een oeroud maantje op (kennelijk iets waar mama en papa zelf nog herinneringen van ‘hunne tijd’ over hebben), …

Ik ben blij om te horen dat ze mijn komst met de nodige ijver voorbereiden. Ik hou het voorlopig bij wat gestamp en gewriemel in de buik. Maar ik blijf hier geen maand meer zitten. Ikke ongeduldigaard, gelijk papa

Emma, Noah, Milan, Léa, Mohamed, Marie, Laura, Julie, Louise, Sarah, Maya, Maud, Dina, Eloïse, Mila, Lilou, Julia, Bo, Marthe, Hugo, Yanis, Keano, Hamza, Stan, Amine, Emile, Ferre, Mats, Ryan, Bahrein, Bonaventure, Bru, Caesar, Poen, Rembrandt, Rolex, Edelweiss, Mona-Lisa, Testimony, Urbanie, Vitaline en Zoen.

Dat zijn de namen die genoemd worden in een artikel in de krant over de nieuwe lijst met populaire voornamen die bekend gemaakt is door de meneren en de madammen van het ministerie. In hun persbericht lees je meer namen.

Er zitten mooie namen tussen, er zitten lelijke namen tussen, en er zitten ronduit absurde namen tussen. En misschien, heel misschien, zit míjn naam er wel tussen…

Nog een paar weekjes geduld!

En ja hoor! Het is weer tijd voor een zinloze poll!

Nu op Biebelweb, een nieuwe poll! Als je nog niet gestemd had, kan je nog altijd mee beslissen of ik een jongen of een meisje word, maar nu kan je ook mee je gedacht geven over mijn geboortedatum.

Ik ben uitgerekend voor 21 september. Maar mama en papa zeggen dat ik nu al zooo groot ben dat ik vast vroeger ben! Maar andere mensen zeggen dat ik het eerste kindje ben, en daarom dus te laat zal zijn.

Wat denk jij? Word ik volgende week geboren? Hou ik mij aan mijn datum? Of ben ik niet gehaast, en maak ik er een zwangerschap van 10 maanden van?

Stemmen kan nu in de nieuwe poll.

Zo loopt mama tegenwoordig rond:

Met een héle dikke buik! En daarbinnen, daar zit ik! Wieeee!

Vanavond was het weer doktersbezoektijd! En het was heel leuk, alles was picobello! De dokter was heel blij met de vorderingen van mama’s buik en mijn groei. En hij blijft erbij dat ik een dikkertje word zoals mijn mama nu is, ik ben bijna drie kilo! Mijn hoofdje ligt ook netjes naar beneden, zoals het hoort. Ik zal nu proberen flink te zijn en zo te blijven liggen.

Al heb ik dat natuurlijk niet altijd zelf onder controle. De laatste tijd heb ik regelmatig eens de hik. Dat kan soms 20 minuten aan een stuk duren, en mama wordt daar ‘s nachts wakker van.

Ondertussen loopt deze marathon naar zijn laatste kilometers. Het wordt nu allemaal wel heel ‘echt’: mama heeft haar witte kaart gekregen die ze altijd moet bijhouden om af te geven op de kraamafdeling, we hebben telefoonnummers gekregen van het verloskwartier, en mama zet haar bevallingsrust in. Gaan werken zit er niet meer in, rusten is nu de boodschap.

Mijn oudertjes zijn ondertussen nijverig bezig om de laatste voorbereidingen te treffen: mijn eerste kleertjes liggen al een tijdje in mijn gloednieuwe kastje, maar het beddegoed is nog op komst. Ook de rest van de baby-uitzet krijgt ondertussen vorm.
De doopsuikertjes zijn geproefd en nog steeds niet gesmolten, en ook aan mijn geboortekaartje wordt de laatste hand gelegd. Spannend, zo’n babyfabriek in volle arbeid

Ikzelf heb geen fotootjes meegekregen dit bezoekje, maar er viel op de echo ook niet meer zoveel te zien: mijn hoofd en mijn buik zijn ondertussen zo groot dat ze het hele scherm vullen. Wat jullie wél nog te goed hebben van mij, later deze week, zijn enkele fotootjes van mama en haar dikke buik. Ergens zijn dat ook fotootjes van mij, niet?

Ja lap zeg. Ik dacht, als surfende foetus, ik ga nog ne keer papa zijne blog bijlezen, en wat zie ik daar? De papa heeft mij een geeky outfit gekocht!

Och gut. Ik ben voorbestemd om als baby van een informaticus door het leven te gaan. Wedden dat papa bij mijn eerste verkoudheid een virusscanner op mij loslaat? :-p

Trouwe lezers van Biebelweb weten dat mijn geslacht een goed bewaard geheim is, dat zelfs voor papa en mama pas bij mijn geboorte zijn ontknoping zal kennen. Maar niets belet jullie om een gokje te wagen. Sommigen zeggen dat mama naar voren draagt en dat ik daarom een meisje ben, anderen zeggen dat ik heel hevig schop en daarom zeker een jongen ben!

Een gokje wagen kan via de poll op mijn website. En dat hebben ondertussen al heel wat mensen gedaan. En kijk, na maandenlange voorsprong van de meisjes zijn we vandaag op een fifty-fifty situatie gekomen:

Van de 46 uitgebrachte stemmen zijn er 23 voor een jongen, en 23 voor een meisje.

Een kleine nuance: in principe mag iedereen maar één keer stemmen, maar papa heeft ontdekt dat sommige mensen meerdere keren gestemd hebben. Soms hielden die mensen daarbij aan hun stem vast, en in andere gevallen waren ze van gedacht veranderd. Eén iemand spant de kroon met maar liefst vijf stemmen (waarvan 3 voor een meisje en 2 voor een jongen).

Maar goed, als we die valsspelerij even buiten beschouwing laten, dan zien we dat de meisjes in het begin een heel hoge vlucht genomen hebben, maar dat langzaamaan de jongens meer stemmen gewonnen hebben. In grafiek ziet dat er zo uit:

Op de grafiek zie je duidelijk hoe de meisjes in het begin een gigantische voorsprong genomen hebben, maar de laatste tijd redelijk status quo blijven. De jongens daarentegen krijgen een steeds grotere stijging. Blijkbaar raakt de publieke opinie veel meer op een jongen ingesteld naargelang de zwangerschap vordert en ik mijn kuren toon. Als die trend zich verder zet, zullen de jongens dus uiteindelijk met een voorsprong winnen op de meisjes. Spannend…

Als ik de poll zou resetten, waardoor iedereen weer opnieuw zou mogen stemmen, zouden de meisjes waarschijnlijk nooit meer zo’n scores halen.

Maar dat gaan we niet uittesten. Neen, in de plaats daarvan krijgen jullie binnenkort een nieuwe en al even zinloze poll. Papa heeft het niet op zinloze pollen, maar ik vind dat leuuuuk!

Is dat nu mannelijk of vrouwelijk gedrag?

Vanavond was het info-avond voor toekomstige moeders in het ziekenhuis waar ik normaal gezien over een kleine twee maand geboren ga worden. Met twintig waren we. Of dertig, als de kindjes meetellen. 10 toekomstige ouderparen, die allemaal in september een kindje op de wereld gaan zetten. 10 bolle buiken.

Eerst hebben mama en papa anderhalf uur uitleg gekregen over wat er in mijn valies moet zitten, wanneer ze moeten afkomen, wanneer ze niet moeten afkomen, wat er allemaal gaat gebeuren (ik zal bv. geboren worden), op welke manieren het kan gebeuren, hoeveel champagneflessen we in onze kamerfrigo krijgen als we strategisch stapelen, …
Allemaal nuttige info dus!

Na anderhalf uur was het tijd voor een rondleiding. Eerst in het verloskwartier (alhoewel dat verlossen langer dan een kwartier zal duren), daarna bij de neonananalologie – blublublu. Daar was een schattig klein prematuurtje, alles ging er goed mee!

En tot slot mijn eerste verblijfsadres (na de buik, natuurlijk): de kraamafdeling. Daar hebben mama en papa een zak gekregen met allemaal nuttige productjeus van de sponsors. Joepie, mijn eerste etenspotje is binnen!

Mama en papa vonden het een heel interessante avond, maar het was voor mama wel een vermoeiende avond. Moe, maar tevreden, heet dat dan!

Stamp!