Vanochtend was het monitor-tijd voor mama. Het is gedaan met de normale doktersbezoekjes, vanaf nu moet mama af en toe eens aan de monitor gaan liggen tot het zover is…
Aan zo’n monitor bekijken ze een half uurtje lang mijn hartslag (doenke-doenke-doenke!), de hevigheid van mama’s weeën, mama’s bloeddruk, en mijn bewegingen.
Vooral dat laatste is leuk. Ik ben naar het schijnt nen actieven baby 
Er kwam een vroedvrouw binnen, ze keek naar de monitor en ze zei:
“Amai, da’s geen wonder dat gij pijn hebt aan uw buik, gene minuut zit dat kind stil! Koop maar een bed met hoge spijlen, of hij springt er zo uit!”
Gni.
Maar voor de rest: geen nieuws. Ik blijf voorlopig waar ik ben.
Ik plan een grootse entree, en voor de spectaculariteit van mijn verschijningsscenario is datumgeheimhouding absoluut onontbeerlijk. Neh.
Volgende monitor: maandagvoormiddag. Of vroeger
