Gisteren hoorde ik dat mama en papa in bed weer aan het bespreken waren hoe ze mij zouden noemen. Grappig, hoe ze daar iedere keer opnieuw op terugkomen.

Eigenlijk liggen de namen al maanden vast, al van voor ik er was. Ze hebben een aantal meisjesnamen, en twee jongensnamen. Twee. In heel de wereld zijn er maar twee jongensnamen die ze mooi en passend vinden. Grappig, he?

Als ik een meisje word, is er geen enkel probleem. Die naam ligt al zo lang en zo overtuigd vast, dat ik er niet te gauw nog verandering in zie komen. Maar als ik een jongen blijk te zijn… o wee…

Er zijn al maar twee namen meer in de running, en dan nog hebben ze bij elk van de twee soms hun twijfels. Oei. Wat nu?

Ze raken er wel uit hoor, mijn oudertjes. Geen zorg. Ze hebben nog vijf maanden. En misschien word ik wel geboren met een naamkaartje, dan hebben ze het maar af te lezen.

En trouwens, volgens de poll ben ik een meisje. Dus da’s al helemaal geen probleem.

En anders toch maar Biebel?

1 reactie op “Namen”

  1. Liesie schreef:

    Dag Biebeltje,

    het is toch logisch dat je mama en papa er steeds over beginnen? Want ze vinden allicht dat jij de allerallermooiste naam van de wereld verdient, en die is niet zo simpel te vinden…

    Ik ben wel een beetje benieuwd naar de naamkeuze van je ouders… Het is toch altijd een beetje spannend…

    Liesie

    (Ik hoop wel dat uw ouders twee bepaalde namen niet kiezen. Want dan zou je wel eens dezelfde naam kunnen krijgen als je toekomstige buurjongetje/meisje.)

Laat een reactie achter