Joepie, deze voormiddag mocht mama eindelijk weer langs bij de dokter, en alles is nog steeds perfect met mij!

Ik blijf heel flink groeien, en blijf consequent twee weken voor op de curves. Benieuwd welk effect dat dat zal hebben op mijn geboortedatum…

Ondertussen heb ik mij dus ook al goedgelegd voor de geboorte, voor het te laat is: ik lig ondersteboven. Hoofdje naar beneden dus. Dat maakt het typen er wat lastiger op, maar dat zorgt wel dat ik beter lig voor de geboorte. Als ik me nu nog zou draaien, is de kans groot dat ik me niet meer opnieuw kan draaien, en dan wordt het dus stuitligging en keizersnede, zoals bij papa’s geboorte indertijd. Maar het ziet er dus naar uit dat ik iéts minder tegendraads ben dan papa, en dus mijn laatste twee maanden op normale wijze zal doorbrengen in mama’s buik.

Het deed voor mama wel wat gek vandaag, het was de eerste keer dat ze alleen naar de dokter ging. Allee, uiteraard was ze niet alleen – ik was er immers – maar papa moest vanmiddag zeker op zijn werk zijn, dus hij kon niet mee.

Nu beginnen voor mama en papa de spannende laatste twee maanden. Er moet nog heel wat gebeuren: geboortekaartjes en doopsuikertjes knutselen, mijn kamer in orde brengen, en een heleboel spulletjes voor mij in huis halen, want ik ben een veeleisende heer/dame! 🙂

Spannende tijden, maar wel leuke tijden! Wieeee!

Laat een reactie achter