Piep, Biebeltje nog eens hier.

Met mij gaat alles schitterend! De dokter heeft mijn hoofdje nog eens gemeten, en dat is flink aan het groeien. Ook al mijn andere orgaantjes en lichaamsdeeltjes heeft hij eens goed bekeken, en alles ziet er picobello uit. Ik voel me als een vis in het water! En ik stamp! Stamp! Zelfs papa begint het al te voelen.

Geen problemen vanuit de buik dus. Maar met de drager van de buik gaat het wat minder.

Mama is gisteren van haar werk naar huis moeten gaan, omdat ze oververmoeid was. Die vermoeidheid is blijkbaar niet puur te wijten aan een tekort aan energie, maar aan een ontsteking die zich aan het ontwikkelen is. De dokter had die ontsteking al gezien, en mama nam er al pilletjes voor, maar die pilletjes waren blijkbaar niet straf genoeg. Nu heeft mama twee dagen platte rust, en straffere pilletjes. En ze drinkt héél veel, want ook dat is nodig.

Over de pilletjes moet ze zich geen zorgen maken, ze kunnen geen kwaad voor mij. Ik voel me nog steeds kiplekker!

En mama die zal er nu ook wel rap bovenop zijn. Maar ik voel me toch wel een beetje schuldig, want het is een klein beetje mijn schuld dat mama nu wat ziekjes is.

Maar ze zegt dat ik het allemaal waard ben. En ondertussen zorgt papa goed voor haar.

En ik ga alles in september ne keer goed maken zie!

1 reactie op “Zieke mama”

  1. Liesie schreef:

    Dag Biebeltje,

    schuldig voelen heeft geen zin hoor…
    Je kan er niet aan doen, en ik denk dat alle bijna-mama’s wel eens een keertje ziek zijn hoor. Kleine baby’s doen groeien vraagt wel wat energie…

    Maar wens je mama maar heel veel beterschap, en zeg maar tegen papa dat hij goed voor je mama moet zorgen! (en zeker op zondag: toch een beetje haar eerste moederdag!)

    Liesie

Laat een reactie achter