Piep,  hier is jullie Kobe nog eens, met een stil berichtje.

Ik heb namelijk niet veel fut om te schrijven, wegens al een paar daagjes wat ziekjes.

Vorige donderdag heb ik nog eens prikjes gekregen van dokter Piet, vaccins. Dokter Piet had toen gezegd dat ik een beetje koorts kon doen, maar hij zegt dat altijd, en ik ben daar nog nooit ziek van geweest!

Vrijdag was ik zoals gewoonlijk na zo’n prikje de hele dag wat sufjes, maar tegen de avond begon ik zooo warm te hebben eh. En ik heb dan ook een vreselijke nacht gehad, en mama en papa ook. Tot 39,5 graden ben ik gegaan. En zaterdag heb ik de hele dag pijn gehad, noemden mama en papa mij een kacheltje, en heb ik twee keer de inhoud van mijn maag aan de vloer toevertrouwd. En lijkbleek dat ik toen zag. En mottig dat ik me voelde!

Zondag ging alles weer wat beter, maar dan begon mijn neus ambetant te doen. Papa en mama zeiden dat ik met een serieuze valling zit, ik noem het gewoon ambetant. Al dat hoesten en snotteren!

Maar dat maakt dat ik ook de nacht van zondag op maandag heel slecht geslapen heb, voor de derde nacht op rij al. En dat mama en papa als zombies rondlopen.

Gisterenavond zijn we nog eens naar de dokter gegaan, en ik heb nu siroop en neusdruppeltjes gekregen om beter te slapen en te eten. Gisteren was mama de hele dag bij me thuis, vandaag past papa op me, en morgen komt oma babysitten.

Al die aandacht is wel leuk, maar ik wil me vooral snel beter voelen! Awoe, virussen, awoe!

Ik ben nu al een grote jongen van 120 dagen oud, en ik begin zo toch wel mijn duidelijke eigen trekjes aan te nemen. Ik ben niet meer de eerste de beste baby!

Al van mijn eerste dag in het moederhuis, hebben alle bezoekers een duidelijke mening over op wie ik lijk. Dat lijkt een leuke sport te zijn, om in een baby trekjes van de papa en de mama te zoeken.

Nu ik mijn duidelijke trekken krijg, is het aan jullie. Er staat eindelijk nog eens een nieuwe poll op deze website, en daarin mogen jullie zeggen op wie ik lijk.

Ik heb even gesnuisterd in de kasten bij mijn grootoudertjes, en enkele fotootjes van papa en mama ingescand.

Alle foto’s staan samen in een Flickr-fotoset; de belangrijkste vind je hieronder (klik voor vergroting).

Mama en ik:

Papa en ik:

Mama, ikke en papa:

Vind je duidelijke trekjes van mama in mij? Vind je dat ik een kopie ben van mama? Of vind je het allemaal zo duidelijk niet?

Breng dan nu je stem uit!

Het gaat goed met mijn vrouwelijke aanhang. Na Ella, enkele weken geleden, ben ik een tijdje terug op bezoek gegaan bij Nette. Nette is bijna twee jaar oud, en valt op jongere mannen. Ze zal het dan ook heel goed kunnen vinden met haar kersverse broertje Wannes, dat vorige week geboren is (waarvoor proficiat!).

Ik blijf daar allemaal heel kalm onder, onder al die vrouwelijke aandacht. Maar het is wel zeer leuk allemaal

Een historische dag! Vandaag heb ik mezelf voor het eerst hélemaal in mijn eentje van mijn rug naar mijn buik gedraaid. Akkoord, het heeft me de nodige minuten gekost, en het was even spannend tijdens het heroïsche gevecht mijn mijn arm die ik onder mijn lijf uit moest zien te krijgen, maar het is me toch maar lekker gelukt!

Kijk, dit ben ik in volle actie:

Achteraf was het natuurlijk mekkertijd, want van mijn buik naar mijn rug, dat is me toch nog net iets te hoog gegrepen.

Nu, ik ben niet altijd zo fel aan het spartelen en aan het bewegen als op bovenstaande foto hoor! Ik kan soms ook heel mooi stilzitten!

Bijvoorbeeld in de wasmand. Of in een stoel.

Die stoel, dat is nog niet helemaal ideaal. Ik neig nog wat naar links of rechts te vallen, maar papa en mama wilden toch al effe oefenen, want over een paar weekjes is het tijd voor… groentenpap!

Bestel alvast uw afwasbaar behang, lieve ouders.

Kiekeboe! spelen is leuk!

Papa zat vanochtend aan mijn park met een dekentje voor zijn ogen, en dan trok hij dat snel weg, en riep hij “Kiekeboe!”, en dan begon ik heel hard te schaterlachen. En hoe harder ik lachte, hoe harder hij kiekeboe riep, en hoe meer ik er nog bovenop deed! Leuk!

Papa heeft het ook een paar keer geprobeerd door “Jommeke!” of “De Rode Ridder!” te roepen, maar ik vond “Kiekeboe!” veel leuker!

Ik begin trouwens al serieus lenig te worden. Ik draai momenteel zonder problemen toertjes van 720 graden in mijn park (rond mijn hoofd), en ik ben er vanochtend – tot grote verbazing van mama en papa – in geslaagd om mijn arm uit een mouw van mijn T-shirtje te trekken.

Grote wereld, let op! Ik kom eraan!

Ola, weer een verandering in mijn jonge leventje!

Sinds twee weken is mama weer aan het werk, en dat bevalt haar ondertussen heel goed. De eerste week dat mama ging werken, was papa nog thuis, maar ondertussen is ook hij overdag weer de pist in.

Maar ze hebben me niet in de steek gelaten hoor, mijn oudertjes – neen, ik werd bij een vriendelijke mevrouw gebracht – “Tante Rita” – en ik ben daar een hele dag gebleven. En de dag erop ook! En ondertussen ben ik daar al vier dagen geweest, en mag ik daar op mijn buik liggen en in een babysit zitten en in het park spelen en slapen in het wiegje en spelen met andere kindjes, leuk zeg! Ik heb zelfs al een vriendje; Wout – een ander kindje – vind het heel leuk om met mij te spelen en bezig te zijn.

En elke avond stond mama daar plots om mij op te halen! En lachen en stralen dat ik dan doe… Jaja, ik heb het daar goed.

Nu, da’s wel vermoeiend, zo’n dagje bij de onthaalmama. Want elke keer ik thuiskom, val ik *bonk* in slaap.

En zo komt jonge Kobe al ne keer onder de mensen ee! Jaja, maar da’s enorm fijn, want ik word omringd door héél veel liefde.

Fijn!

Ik heb vandaag een nieuwe stap naar de volwassenheid gezet!

Daarnet heb ik mijn allerlaatste nummer-2-pampertje volgedaan! Waarmee ik nu volledig en voor 100% op nummertje 3 zit!

Flinke vent zeg!

Joepie! Ik ga mijn tweede kalenderjaar in! 2008!

Aan iedereen een fantastisch jaar toegewenst!