Ola! Veel bezoekers de afgelopen twee dagen.

Blijkbaar zit iedereen te wachten op nieuws en/of fotootjes van mijn doopsel afgelopen zondag.

Sorry! Nog héél effe geduld. Het was een heel leuke dag, een zeer geslaagde doopviering, ik heb mij (naar het schijnt) ongelofelijk flink gedragen, en er komen foto’s aan, maar papa en mama zijn momenteel eventjes zeer moe, en vandaar dus de kleine vertraging.

Om het wachten te verzachten toch al even een kleine sfeerfoto:

Op de foto zie je hoe papa me goed vasthoudt terwijl pastoor Paul heilig water over mijn hoofdje kiepert, en neefje Pieter, nichtje Charlotte, nonkel Bruno en een verborgen mama staan erop te kijken.

Maar zoals gezegd: binnenkort méér!

En hoe gaat het nog met mij? Veel beter al, dankjewel! Om eerlijk te zijn: ik ben er weer helemaal door!

En da’s heel fijn, want dan ben ik zondag in topvorm voor mijn doopsel. Jaja, zondag is het feest, en naar het schijnt draait alles rond mij!

Om 13.30h word ik dan gedoopt in de kerk van Sint-Gillis-bij-Dendermonde, samen met mijn hele familie en al wie zin heeft om te komen. Een mooie dag om naar uit te kijken!

Op de bovenstaande en onderstaande foto zie je dat ik ondertussen geleerd heb om mijn speelgoed te gebruiken voor wat het dient: een bijtring dient om op te bijten. Heel leuk is dat, zo knagen op iets (de vinger van papa is ook heel leuk), om zo beetje bij beetje mijn tandvlees weg te wrijven, zodat ik snel tandjes krijg en nog veel beter kan bijten!

Hap!

Grrrrrr… Als ik die vier Russen vast krijg die iedereen ziek maken…

Het goede nieuws van de dag is dat papa vandaag een dagje thuisgebleven is om met mij te spelen. Het slechte nieuws is dat het ongepland was en vooral bedoeld was om voor mij te zorgen.

Sinds gisteren heb ik al een paar keer overgegeven (bweeeeeik vies is dat!) en maak ik nogal veel stoelgang. Omdat mama en papa het toch niet helemaal betrouwden is papa dus thuisgebleven vandaag en zijn we deze namiddag samen naar de dokter gegaan. Die wist direct hoe laat het was: er is blijkbaar een hardnekkig virusje de ronde aan het gaan.

Veel valt er niet aan te doen, ik moet het wat uitzieken, maar gelukkig heb ik er niet veel last van (geen koorts of zo). Vooral dat overgeven is ambetant, maar daar heb ik nu Motilium voor, en papa en mama moeten in de gaten houden dat ik genoeg blijf plassen.

Ik vind trouwens wel dat mama en papa een bijzonder gekke plaats kiezen om pillen te steken die mijn maag tot rust moeten brengen, maar kom…

Normaal gezien ben ik dus weer in topvorm tegen volgend weekend, en da’s heel goed want dan is het feest! Mijn doopfeest! Woehei!

Trouwe lezers van mijn blog weten dat ik al vanop zeer jeugdige leeftijd een bijzondere interesse in lezen vertoon. Ik heb veel speelgoed in mijn park, maar als ik een boekje in het oog krijg, dan moet al de rest wijken, en dan spring ik naar dat ene boekje.

Tot nu toe zijn dat stoffen boekjes, met grote kleurige tekeningen. Maar een mens verlangt al eens naar meer en beter. En dus mocht ik vorige week bij papa op de schoot, om samen te kijken in de nieuwe DreamBaby-catalogus.

Waaaaaaah! Een heel boekje vol babyspulletjes! Gewèldig!

Ik heb direct een Visa-kaart besteld, zodat ik heel die catalogus kan leegkopen! Mama en papa zullen aangenaam verrast zijn als de facteur hier voor de deur staat met een postpakketje met daarin al die leuke kleertjes, meubeltjes, speeltjes, knuffeltjes, …

Catalogus kijken is leuk!

Njammie zeg! Ik wíst dat er nog meer in het leven moest zijn dan alleen maar melk.

Ik ben al weken aan het knagen op alles wat ik op mijn weg tegenkom, maar vrijdag was het zover: ik kreeg mijn eerste echte volwaardige vaste voeding!

Nu ja, ‘vast’. Een papje. Maar wel met echte worteltjes en echte patatjes!

En lekker dat dat was! En goed dat dat ging!

Mama en papa zijn supercontent over mijn eerste drie maaltijden. Vrijdag ben ik voorzichtig begonnen met 40 gram, maar gisteren was dat al direct 140 gram en vandaag heb ik een lekkere 162 gram gegeten! Nam!

Uiteraard belandt er wel wat rond mijn mondje en op mijn slab, maar ik doe naar het schijnt heel flink mijn mondje open, ik slik alles heel flink door, en er zat op de handdoek die veiligheidshalve in mijn babysit lag, geen spatje wortelpap! Sjiek ee!

Morgen bij de onthaalmama een nieuw groentenpapje. En volgende week bij mama en papa brocolli! En spinazie!

Meer fotootjes vind je in dit fotosetje…

Een week geleden was ik serieus ziek. Hoe voel ik me ondertussen?

Ikke? Opperbest!

Mijn oudertjes? Oeps… wat minder.

Ikzelf heb het ergste gehad vorige week zaterdag. Dan heb ik de hele dag zware koorts gehad, en heb ik veel gehuild. Vanaf zondag ging alles beter, maar platliggen vond ik niet zo leuk. Ik zat namelijk met een zware verkoudheid (en ik zit er nog altijd een beetje mee) en de slijmpjes zaten ‘s nachts wat in mijn weg. Dus ik heb mama en papa zes nachten op rij nogal veel uit hun bed gehaald, en dat heeft hun weerstand een beetje onderuit gehaald, vrees ik.

Papa voelde zich dinsdagavond wat grieperig, en heeft sindsdien vervelend buikpijn, maar is blijven werken en voor mij zorgen. Mama daarentegen is donderdag compleet geveld door de griep, en ligt nu op dit moment (zaterdagochtend) nog altijd met koorts in bed. Dus papa zorgt momenteel voor mama en voor mij.

Maar met mij alles goed hoor! Ik lach weer vollen bak, en ik ben weer veel aan het spelen en aan het experimenteren in mijn park. Ik kan me al heel goed draaien van mijn rugje op mijn buikje en terug, ik neem mijn speelgoedjes vast en bestudeer ze uitgebreid, en dan belanden ze uiteindelijk in mijn mond hoor. Ik wil alles in mijn mond steken, momenteel. Maar ja, ik heb dan ook constant zo’n vreselijke honger. Ik kan al niet meer wachten tot we volgende week met groentenpap starten…

Smos! Smos!