Ewel, wat gebeurt er zo nog allemaal te huize Kobe de laatste tijd?

Goh, vanalles! Sinds ik kan kruipen, ben ik grondig bezig de wereld te verkennen! Ik vlieg daarbij van de ene hoek van de living naar de andere, en alles wat in mijn weg ligt, moet genadeloos wijken! Pas op, hier komt Kobe!

Maar ik denk al druk aan de volgende stap ook: lopen! Ik vind het héérlijk om aan papa’s of mama’s handjes de living rond te stappen, en ik maak daarbij ook al een behoorlijk tempo! Ha, nu nog van mama’s en papa’s handen afraken en we zijn er.

Ondertussen heb ik last van een loopneus. Ik zit met een hardnekkige verkoudheid, en die houdt mij en mama en papa soms wakker ‘s nachts, wanneer ik me de longen uit het lijf hoest. Maar er zit beterschap in, dus hopelijk slaap ik snel weer door.

Ja, het zijn me momenteel de nachtjes wel. Want als ik geen last heb van mijn hoestje, dan is het wel van mijn tandjes. Mijn eerste tandje steekt nu al duidelijk uit, en mama en papa denken dat het volgende op komst is.

Zo zal ik binnenkort nog beter kunnen bijten op de boterhammetjes en de Vitabis-koekjes die ik tegenwoordig als vieruurtje krijg. Momenteel hou ik het bij sabbelen, en daar kom ik ook al een heel eind mee ver.

Je ziet: er is vanalles te beleven. En ik geniet er met volle teugen van!

Ha, ik mag hier wel gaan vertellen dat ik kan kruipen, maar daarom moeten jullie het nog niet geloven eh. Bewijzen willen jullie hebben! Bewijzen!

Filmpjes zijn er (nog) niet, dus die kan ik ook niet tonen, maar papa heeft me al goed zitten fotograferen terwijl ik aan het kruipen ben. Maar papa zit een beetje achter met zijn foto’s, en daarom was er hier tot nu toe nog niets te zien.

Maar kijk, op algemene aanvraag, kan ik jullie ééntje uit de collectie toch niet onthouden.

Hihi, ik ontdek te wijde wereld! En ik geniet er met volle teugen van!

Mama vindt het blijkbaar ronduit schitterend dat, als ze naar de keuken gaat, ik haar gewoon achterna ga en dan aan haar broek trek (of de kasten probeer open te trekken, maar dat vindt ze blijkbaar iets minder leuk, ik des te meer natuurlijk). En ik probeer nu zelf de tv aan te steken, dat is iets met die knopjes, maar ik mag dat ook niet om een of andere reden.

De andere fotootjes volgen zo snel mogelijk!

En binnenkort ook meer nieuws, want mijn eerste tandje is eraan aan het komen! Over een paar dagen is dat plezant nieuws om te vertellen, momenteel is dat pijnlijk en slapeloos. Bleh.

Ik heb mama en papa zondag eventjes goed doen schrikken. Maar eigenlijk zijn ze ook wel trots op mij. En ik ben vooral trots op mezelf!

Ik werd zondagavond op mijn normale uur in mijn bedje gelegd, en ik hoorde eigenlijk doodmoe te zijn, maar ik wou niet slapen. Neen! Ik wou spelen! Ik was in een supervrolijke speelbui!

Dus ik ben beginnen spelen in mijn bedje. Eerst een beetje rondkruipen, toen kwam papa mij weer op mijn rug leggen. Toen mama een beetje later kwam kijken, schoot ze in de lach omdat ik netjes in kleermakerszit met een brede grijns met mijn konijn zat te spelen. Maar ze was ook wel een beetje bezorgd, want ik moest met al mijn acrobatische toeren maar eens over de rand van het bedje kruipen! Mijn bedje was enkele maanden geleden wel al verlaagd, maar de bodem stond nog niet op de allerlaagste stand.

Rechtstaan in mijn bedje! Goed idee mama! Dat leek me wel wat. Dus nadat mama me weer plat had gelegd en de kamer had verlaten, ben ik aan mijn verwoede pogingen begonnen. Even later hoorden mama en papa uit mijn kamer een grote bonk, gevolgd door luid gehuil. Ik was met mijn hoofdje *bonk* tegen de spijlen van mijn bedje gekletst. En dat deed effe goed pijn.

Echte mannen geven echter niet op na één tegenslag, en toen alles weer rustig was in mijn kamer, besloot ik mijn pogingen te hernemen. Met succes, deze keer. Met enige moeite ben ik rechtop geklauterd (met mijn slaapzak als serieuze handicap) en stond ik over de rand van mijn bed te kijken als een triomfantelijke koning op zijn balkon. En dus heb ik een bijhorende triomfantelijke kreet geslaakt! Ik was de koning van mijn slaapkamer!

Mama en papa waren behoorlijk onder de indruk van mijn akrobatiek, maar waren ook wel wat geschrokken. Kordate actie: Kobe uit bedje, gereedschapskist naar mijn kamer, en papa die mijn bed op de allerlaagste stand gezet heeft.

Puh, tot zover mijn nieuwe truukje. Ik ben dan maar gaan slapen…

Maar ik heb het toch maar gedaan hé! Wacht maar!

Het is een week van nieuwe dingen voor mij.

Allereerst het grote nieuws: ik kruip!!

Er is nog geen fotografisch materiaal van (maar papa kennende komt dat zeker), maar ik beweeg mij nu officieel voort op knieën en handen.

Ik ben al een hele tijd mobiel. Al vele weken beheers ik de kunst van het mij plat op de buik leggen, en mij zo met mijn handen in de juiste richting af te duwen. Dat ging dikwijls achterwaarts, maar hey, ik bewoog tenminste!

Ondertussen was ik ook ijverig aan het oefenen op staan en stappen. Ik vind het al een hele tijd heerlijk om rechtop te staan terwijl ik de vingers van mama of papa vasthou, en de laatste tijd begon ik daarbij kleine stapjes te zetten.

Mama en papa begonnen te vrezen dat ik het kruipen zou overslaan en direct naar stappen zou gaan. Tot vorig weekend, toen ik op het grote bed van papa en mama zat, en plots besloot mij op mijn knieën te zetten en met mijn handjes pasjes te maken. Kruipen dus, zoals dat heet.

Ondertussen ben ik er al redelijk goed mee weg. Het is nog niet dat ik op drie seconden de living doorcross, maar papa is toch al ijverig bezig met het installeren van een traphekje. Boeee!

Andere nieuwigheid van de week: winkelen met papa. Vandaag is het papa’s vrije dag, en ik mocht met hem mee naar de supermarkt, waar hij mij in een winkelkarretje gezet heeft. Waaaah! Plezant dat dat was! Rondkijken! Papa zien! Grijpen naar dingen! En af en toe kreeg ik zelfs iets om mee te spelen: een doosje rozijntjes, of een knisperende zak Chocotoffs. Toff!

Een laatste nieuwigheidje voor deze week: sinds vandaag vind ik het bijzonder leuk om op mijn verzorgingskussen te beginnen knagen op mijn grote teen. Plezant!

He! Ge moet niet zo lachen! Doe het mij maar eens na!