Ondertussen ben ik al meer dan 13 maand, en ligt mijn verjaardag dus ook al weer meer dan een maand achter mij.

Op mijn verjaardagsfeestje heb ik van papa en mama een boek cadeau gekregen. “De mooiste Kinderliedjes en Versjes voor de allerkleinsten”, een heel fijn boek met liedjes en gedichtjes. Maar wat het àllerleukste aan het boek was, is de CD die er bij zit. Een CD met meer dan 50 van die liedjes en gedichtjes.

Wat is die CD hier ondertussen grijsgedraaid zeg! Ik ben zot van die CD. Ik word er helemaal vrolijk van, en ik dans er op.

En het leukste van al: ik kan hem zelf opzetten. Sinds die CD in huis is, weet ik maar al te goed de Play-knop op de CD-speler zitten.

Een filmpje!

Herinner je je deze video nog? Toen ik net kon kruipen, kon papa me niet deftig filmen, omdat ik steeds naar de camera toe kroop.

Nu ben ik een flinke stapper, en probeert papa me opnieuw te filmen. En opnieuw is er een klein Kobeke dat daar een stokje voor steekt…

Valt het op dat ik dol ben op trappen beklimmen?

Ben ik geen megakeinijgesuperbangelijke baby?

Hihi…

Voorlopig moeten jullie nog even wachten op fotootjes van mijn eerste zelfstandige stapjes, maar in tussentijd heb ik al wat stapfoto’s aan één handje, met mijn gloednieuwe wintervestje en mijn mutsje.

Dit weekend mag het dan wel mooi weer zijn, maar afgelopen week was het soms al serieus koud. En dan moet een kleine Kobe zorgen dat hij goed ingepakt is eh. Ben ik niet snoezig?

Papa is zondag jarig, en om dat te vieren, trakteert hij de collega’s op het werk morgen met koekjes. Zelfgemaakte koekjes! Een hele doos vol! En ik heb geholpen!

Vandaag waren papa en ik samen thuis. Eerst zijn we boodschappen gaan doen, en dan is papa het deeg beginnen maken. Ondertussen mocht ik toekijken: staand op een stoeltje tussen papa en het aanrecht kijken hoe papa alles in de grote kom deed, en mengde. Eén keer heb ik de kom bijna omgetrokken, maar papa’s reflexen waren snel genoeg.

Toen alles in de kom was, kwam het leukste. Papa zette mij op de grond, ging zelf naast mij zitten, en zette de kom tussen ons in. Ik dacht al “oei, ik zal er weer niet mogen aankomen zeker” maar papa begon zelf met zijn handen in de kom te zitten! En hij begon daar te wroeten en te kneden en te doen, en al die ingreediejenten werden een vaste bol. Ikke meedoen! Ikke meedoen!

Ikke dus mijn handjes mee in de kom, papa mee helpen kneden. En af en toe stak ik eens een vingertje in mijn mond. En lekker dat ik het vond!

Voorlopig bleef het daarbij voor mij. Papa heeft later het deeg in vormpjes gedaan en in de warme oven gestoken, maar daar mocht ik nu nog niet bij helpen. Maar hij heeft me beloofd dat binnen enige tijd wel mag, en dat ik de volgende keer weer mag helpen!

En papa heeft een klaargemaakt koekje aan de kant gehouden. Als vieruurtje voor mij!

Joepie!

Vanaf vandaag ben ik echt wel officieel vertrokken met het zelfstandig stappen! Hoera!

Ik heb vijf passen van het salontafeltje naar mama gelopen, en dat twee keer! De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik bij een derde poging op mijn knieën geëindigd ben, maar kom – dat kan de pret niet bederven

En toeval of niet, sinds gisteren heb ik nieuwe schoentjes. Mijn eerste paar (sandaaltjes) begon wat krapjes en wat koud te worden, en nu heb ik hele mooie, leuke, stevige, nieuwe toe-schoentjes. Foto’s volgen ongetwijfeld.

Die nieuwe schoentjes zitten lekker stevig aan mijn voetjes. Misschien dat ik me daarom vandaag zo zelfzeker voelde, wie zal het zeggen… Leuk detail: mijn overgrootmoeder was getuige van het hele gebeuren, en ik moet je vast niet vertellen dat ze daar sùpertrots over was…

In ieder geval: dit smaakt naar meer. Ook voor mama en papa. Dus er staat me een oefen-intensieve week te wachten

Hip hip hip hoera! Ella is vandaag jarig!

Ik wens haar een heerlijke dag, een lekkere taart en fijne cadeautjes toe!

(en voor alle duidelijkheid: de bovenstaande foto is al bijna 3 maand geleden genomen, en daar krijg ík een cadeautje van Ella, en niet andersom…)