Vrijdag ben ik 11 maand oud. Mijn eerste verjaardag is in zicht.

Een klein jaar geleden ben ik op de wereld gekomen als een hulpeloos, klein wezentje. Nu, 333 dagen later, heb ik een druk leven, met goed gevulde dagen. Ik kruip rond als de beste, ik leer stappen, ik lees veel boeken, ik leer babbelen, ik leer bouwen, en tussendoor krijg ik tandjes, hou ik een blog bij en doe ik mijn best om schattig te zijn.

Da’s een druk leven. En ik doe mijn best om jullie van alles op de hoogte te houden, en papa doet zijn best om van alles fotografisch bewijsmateriaal te maken. Maar met zo’n druk leven lukt dat niet altijd even goed. Papa zit serieus achter met zijn foto’s, maar belooft deze week een inhaalbeweging. En ik doe mee met mijn blogverhaaltjes.

Als zoethoudertje alvast een klein overzichtje met welke verhaaltjes en foto’s je de komende weken nog mag verwachten.

• Ik leer stappen. Nu ik mijn kruipen goed onder de knie heb, ben ik druk doende met stappen. Al enkele weken loop ik vlot aan de handjes van mama en papa. Ik heb ondertussen ook al een hele tijd mijn eerste schoentjes, foto’s daarvan komen eraan. En deze week heb ik voor het eerst aan één handje gewandeld. Nog even en het is zonder handen. En de valpartijen, die nemen we erbij.
• Ik word een knuffelbeest. Ik hou er al maanden van om papa en mama geregeld een dikke knuffel te geven, maar speelgoed, dat kon voor mij niet hard genoeg zijn. Sinds enkele weken begin ik echter meer en meer de geneugten van zachte pluchen te ontdekken. Ik heb enkele favoriete beesten die ik dagelijks knuffel, en ik ben dól op de tochthond van mama en papa, die ze deze winter dus niet meer als tochthond zullen kunnen gebruiken. Ha! Ingepalmd!
• Naast knuffeldiertjes ben ik ook wel dol op gewone diertjes. Ik vertelde reeds over de kinderboerderij, maar ik ben vorige week ook nog naar kippetjes gaan kijken hier vlakbij, en dat vond ik ook heel interessant. En als ik op straat een hondje of een poesje tegenkom, dan wil ik daar ook altijd een babbeltje mee slaan.
• Babbeltje slaan! Praten! Mijn eerste woordjes! Er is niet echt een duidelijk moment waarop ik mijn eerste woordje gesproken heb, dat kwam geleidelijk. Maar ondertussen kan ik eigenlijk heel goed ‘papa!’ en ‘mama!’ roepen, en ik weet ook heel goed wie dat zijn als ik die woordjes hoor vallen. Voor de rest tater ik nog veel, maar ik ontdek meer en meer nieuwe klanken.
• Mijn tandjes komen door. Ik ben al enkele weken in het trotse bezit van twee ondertandjes, en bovenaan zijn de tandjes nu ook aan het doorbreken. Het krijgen van die tandjes is effe lastig, maar ik ben er dolgelukkig mee als ze er zijn: ik kan nu nóg beter in alles bijten, en ik ben er dol op om ‘s avonds mijn tandjes te poetsen.
• Ik ben al maanden een krak in het afbreken van dingen (speelgoed dan), maar ik probeer nu stilaan ook om weer op te bouwen. Blokjes op elkaar zetten, blokjes in het juiste gaatje duwen. Het lukt nog niet altijd even goed, maar het is de geste die telt eh?

Tot gauw!

Dit bericht werd geschreven door Kobe op 17/08/2008 om 23:49 en is gecategoriseerd onder Krabbelboek. Je kan de reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie geven.