Ik heb nu al meer dan een maand mijn schoentjes, maar jullie hebben ze nog altijd niet gezien. Schande! En dat terwijl ik er tegenwoordig zo veel mee rondstap.

Kunnen jullie mijn schoentjes vinden op het schoenenrek?

Zoek de Kobeschoenen

Inderdaad. De sandaaltjes. De meest rechtse. Yup, dat zijn de mijne.

En plezant dat dat is, dat stappen!

Stappen!

Binnen in huis stap ik nog op mijn kousjes, maar als het even kan, dan laten papa en mama mij buiten op mijn schoentjes stappen. In het begin ging dat wat struikelachtig, maar ondertussen ben ik die dingen aan mijn voetjes goed gewoon. Zelfs bochtjes nemen gaat heel vlot.

Draaieeeeeuh!

Voorlopig nog steeds aan de handjes, maar gisteren heb ik voor het eerst een heel eind rechtgestaan (niet gestapt) zonder steun. In mijn park bij tante Rita, mijn onthaalmama. Zij en haar man waren er allebei over aan het stoefen tegen mama ’s avonds. Hihi.

Op naar nog vele stapperige avonturen!

Op weg naar een nieuw avontuur  

2 reacties op “Stapperdestap”

  1. annava schreef:

    Goed bezig Kobe! Je doet dat al goed! En zelf blijven rechtstaan, knap

  2. Nicole schreef:

    Die laatste foto is fantastisch 🙂

Laat een reactie achter