Ewel, wat gebeurt er zo nog allemaal te huize Kobe de laatste tijd?

Goh, vanalles! Sinds ik kan kruipen, ben ik grondig bezig de wereld te verkennen! Ik vlieg daarbij van de ene hoek van de living naar de andere, en alles wat in mijn weg ligt, moet genadeloos wijken! Pas op, hier komt Kobe!

Vrolijke vent

Maar ik denk al druk aan de volgende stap ook: lopen! Ik vind het héérlijk om aan papa’s of mama’s handjes de living rond te stappen, en ik maak daarbij ook al een behoorlijk tempo! Ha, nu nog van mama’s en papa’s handen afraken en we zijn er.

Ondertussen heb ik last van een loopneus. Ik zit met een hardnekkige verkoudheid, en die houdt mij en mama en papa soms wakker ’s nachts, wanneer ik me de longen uit het lijf hoest. Maar er zit beterschap in, dus hopelijk slaap ik snel weer door.

Ja, het zijn me momenteel de nachtjes wel. Want als ik geen last heb van mijn hoestje, dan is het wel van mijn tandjes. Mijn eerste tandje steekt nu al duidelijk uit, en mama en papa denken dat het volgende op komst is.

Zo zal ik binnenkort nog beter kunnen bijten op de boterhammetjes en de Vitabis-koekjes die ik tegenwoordig als vieruurtje krijg. Momenteel hou ik het bij sabbelen, en daar kom ik ook al een heel eind mee ver.

Je ziet: er is vanalles te beleven. En ik geniet er met volle teugen van!

Laat een reactie achter