Ik kan zitten!
Zelf!
Helemaal zonder steun!
En het zijn helemaal mijn mama en papa niet die het ontdekt hebben. Mama en papa kregen gisteren een gezellig bezoekje van Karolien en Geert en Karolien had me even op de schoot genomen. Toen ze moest rechtstaan, heeft ze me gewoon op mijn poep neergezet op mijn dekentje in het gras, zonder erbij stil te staan. Mama en papa stonden nogal te kijken dat ik gewoon bleef rechtzitten en spelen, terwijl ik dat enkele dagen geleden nog niet kon.
Leuk leuk leuk. Nu wil ik natuurlijk helemaal niet meer neerliggen, de wereld ligt nog meer voor me open 
En mama en papa met open mond toekijken natuurlijk… hihi.
Applaus voor Kobe!!!!