Ik vind het best wel leuk om eens op mijn eentje te spelen en net dan een nieuw trukje tentoon te spreiden. Zo af en toe mama en papa eens goed verrassen, dat heeft wel iets.

Onze living heeft een hoekje dat je niet kan zien vanaf de tafel en de keuken. En daar kruip ik wel graag eens weg. Daar ligt een boel speelgoed en daar staat ook de wasmand, met mijn vuile was in. Deze morgen ben ik weer in mijn hoekje gaan spelen – mama was de afwas aan het doen – en ben ik in de wasmand gekropen. Nu moet je weten dat dat best wel een hoge wasmand is, dus het heeft me wel wat moeite gekost. Eenmaal erin heb ik natuurlijk een triomfkreet geslaakt.

Mama stond toch wel serieus te kijken toen ze kwam afgelopen!

Maar ze heeft me niet in de wasmachien gestopt. Pech.

Ik heb weer een reuzefijn weekend achter de rug! Heel veel gespeeld, gelachen, gelopen, gebrabbeld, geknuffeld,… maar niet veel geslapen of gegeten. Ik heb namelijk heel veel pijn aan mijn keel en aan mijn neus en aan mijn oren. Mama zegt dat ik een bronsjiet heb en vreest dat ik er een oorontsteking bovenop heb. Ik weet alleen dat ik pijn heb en nu zelfs een beetje warm heb, warmer dan normaal. En dat vind ik helemaal niet fijn.

Hoe dan ook, ik kan wel nog lachen hoor, kijk zelf maar: (Mama heeft met papa zijn foto’s gefoefeld in photoshop en het ging haar niet zo super goe af…)

Het is vandaag een vreselijke dag in Sint-Gillis-Dendermonde. Voor alle bezorgde vrienden wil ik eventjes kort laten weten dat ik veilig thuis ben met papa, alles is okee met ons.

Alhoewel, hoe kan alles okee zijn na zo’n vreselijk nieuws…

Sssssst, ik slaap… (en ik kan zelfs een berichtje schrijven in mijn slaap, als dat niet bijzonder is! ‘Slaapbloggen’)

Ik heb er net een fijne dag op zitten met mijn oma en opa want mama en papa zijn aan het schilderen met een boel vrienden en mijn nonkel Dieter in ons nieuwe huisje. Ik heb het best wel voor die werkdagen. Ik zie mama en papa af en toe, maar ik heb mijn oma en opa om alle aandacht aan mij te geven. En ik ben dól op aandacht!

Maar nu ben ik in slaap gevallen in de buggy… zzzzzzzzzzzzzzzzz

Ik kan gaan zitten!

Okee, dit lijkt iets uit het dagboek van een baby van 7 maand en niet voor een grote peuter zoals ikzelf, maar toch. Ik heb door hoe ik in mijn zeteltje moet gaan zitten: eerst naar het zeteltje lopen, vervolgens mij omdraaien en dan voorzichtig gaan zitten. En hopen dat ik goed gemikt heb (want anders lig ik er boem patat naast). Tot nu toe klauterde ik nog in mijn zeteltje en draaide mij dan tot ik goed zat. Maar dat is verleden tijd! Spijtig genoeg lukt het trukje niet bij de grote zetels of de grote stoelen. Mijn poep komt niet hoog genoeg!

Dat achterwaarts iets doen, zonder dat ik het kan zien, dat heeft wel iets. Ik begin nu ook te oefenen op achteruit wandelen (vooruit heb ik al làng onder de knie), achteruit mij op de schoot van papa laten vallen, mijn hoofd bedekken met mijn pijama en zo de living rondcrossen (wie laat toch al dat speelgoed slingeren waar ik dan continu over struikel?), naar de lamp boven de tafel staren en ondertussen met mijn bak speelgoed in mijn armen rondwandelen (telkens opnieuw eindigend in een oorverdovend lawaai van een gevallen speelgoedbak), … Kijken waar ik naartoe ga? Nergens voor nodig!

Ondertussen ben ik volop aan het oefenen:

- Hai Faive! (Of zoiets toch), handje geven, tonen hoe groot ik word

- Puzzelen: ik begin de vormpjes te herkennen

- Grotemensenboeken lezen (allé ja, boekjes van papier en niet van karton), zonder te scheuren of te kreuken

- Opruimen (blokken terug in mijn bak smijten, tis eens iets anders dan eruit)

Maar nu heb ik het vooral druk met tandjes krijgen… hoektandjes auw auw auw. Dus laat ik me eventjes daarop concentreren nu, en mama uit haar slaap houden, voor troostknuffeltjes. Best wel leuk eigenlijk…

Appels zijn leuk, appels zijn lekker, maar weet je wat er te veel aan is?

Het steeltje!

Dat durft wel eens dànig in de weg te zitten!

Vorige week konden jullie al een kerstmuts-foto van mij zien ter gelegenheid van Kerstmis. Maar er zijn er meer!

Mama en papa hebben er dit jaar een kerstkaart van gemaakt.

En met deze collage wens ik jullie een spetterend 2009! Gelukkig nieuwjaar!