Dit weekend mocht ik een héél weekend gaan logeren bij oma en opa. En dat was léuk, ik heb me te pletter geamuseerd.

Toch miste ik papa en mama wel een beetje, en was ik heel blij toen ik ze zondagavond terug zag. Maar plots stond al mijn speelgoed in een nieuw huisje! Dat huis waar ik de afgelopen weken veel mocht gaan rondlopen, staat ondertussen vol met meubeltjes, en papa en mama blijven daar, en mijn speelgoed staat daar, en mijn bedje!

Dat was wel even wennen zeg! Ik was zondag en maandag toch wel een beetje mijn kluts kwijt. En nog altijd een beetje, maar het begint te wennen. Ik weet de ijskast al héél goed zijn (yoghurt!), en ook de koekjeskast heb ik ontdekt. En heel wat leuke hoekjes om te spelen! En ik vind mijn nieuwe kamertje ook heel mooi.

Dat vraagt natuurlijk allemaal om fotootjes! Veel fotootjes!

Maar papa en mama hebben het nog een beetje druk daarvoor. In afwachting krijgen jullie nog een foto uit het oude huisje. In mijn zeteltje, met een boekje…

Tijd voor de oplossing van het raadseltje van eergisteren:

• Aaaaaaaaaaaauw: een poes
• Wawawaw: een hondje
• Beuh: een koe
• A-i-a-i-a-i: een ezel (een omgekeerde weliswaar)
• Raaaaaaaaarwr: geen leeuw, maar een beer (het verschil is subtiel)
• Ieieieieie (met een héél hoog stemmetje): dit hadden jullie nooit geraden: een dolfijn
• (Kobe maakt kusgeluidjes) *smak*smak*: een konijntje

Hihi…

En dan is het nu aan U, om eens te raden welke dieren ik hiermee bedoel… Het klinkt voor mama en papa als volgt.

- Aaaaaaaaaaaauw:
- Wawawaw:
- Beuh:
- A-i-a-i-a-i:
- Raaaaaaaaarwr:
- Ieieieieie (met een héél hoog stemmetje):
- (Kobe maakt kusgeluidjes) *smak*smak*:

De winnaar krijgt van mij een reep kinderchocolade!

Hihi.

Soms is mama toch echt niet rap genoeg hoor! Vanavond kwamen we thuis van tante Rita (mijn onthaalmama) en mama kreeg plots telefoon. Jamaar! Ik stond hier met mijn muts en mijn vest aan in de living en ik wou spelen. Dan maar zelf hé. Geduld staat absoluuuuuut niet in mijn woordenboek.  Ik heb het nog eens opgezocht in mijn babywoordenboek en er staat wel ‘bal’ en ‘huis’ en ‘trein’, maar geen ‘geduld’.

Dus ik heb mijn muts afgedaan (dat kan ik al goed), ik heb de rits van mijn vest opengedaan in 1 vloeiende beweging en dan mijn vest uitgedaan over mijn armen (voor alles is er een eerste keer).

En dat alles zonder achterover te vallen.

Ik wou dat ik met papa’s fototoestel kon werken, want mama’s gezicht was geweldig om te zien…

Mama geeft papa al graag eens een ‘aaike’ over zijn ‘bolleke’. Ik ook! En het is nóg leuker zelfs om een aaike over mijn eigen bolleke te krijgen. Als niemand mij een aaike geeft, dan geef ik mezelf er wel eentje.Nèh.

En nu de grote nieuwe truk: aaike zéggen! Dit weekend heb ik papa een aaike over zijn bolleke gegeven en een paar keer aaike gezegd. Mama en papa hebben heel luid bravo geroepen.

Dat smaakte naar meer en een beetje later heb ik het blokkenhuisje ‘huisje’ genoemd.

Mijn woordenschat bevat dus de volgende uiterst belangrijke woorden: papa, tutje, aaike en huisje.

Gemakkelijk is het wel niet altijd. Deze morgen heb ik geprobeerd om ‘kokosnoot’ uit te spreken, maar dat is ‘kokoko’ geworden. Ik pleit ervoor om het woord te veranderen, kokoko is toch veel leuker!

Maar ‘mama’ dat zeg ik nog steeds niet. Ik hou dat voor een speciaal moment, voor als mama dat het minste verwacht!

Oh, kijk eens aan. Ik ben vandaag 500 dagen oud. Als dat geen feestelijke gebeurtenis is.

Tot zover het zinloze weetje van de dag