Kobe afleveren op school was een ervaring deze morgen: ons Haantje de Voorste rende de school binnen, direct  naar de toiletjes, vervolgens naar de ‘rij’ voor de kleinsten, en als juf Fien er was, sprong hij vooruit om als eerste de klas binnen te hollen. Ik heb nog moeten roepen ‘elaba, krijg ik nog een kusje’ :-). En dan een ‘dada mama’ en ons ventje was vertrokken. Jawadde!

Als je even erop getuige bent van een krijs-schop-stamp-sla-brul-concert van een twee-en-een-half-jarige die haar mama  niet wou loslaten en toch bij de juf moest, dan slaak je toch een innerlijke zucht van opluchting dat het allemaal toch behoorlijk vlotjes verloopt tot nu toe.

Kobe ophalen aan de schoolpoort is gewéldig leuk! Ik weet onmiddellijk alles wat hij de hele voormiddag gedaan heeft:

“OOOO dààr is mama! Mama, Kobe is héél flink ‘eweest! Heb fietsje gereden, was leuk. Cake niet lekker. Cadeautje voor juf ‘zocht. Zat water in rugzak. Liedje ‘zongen: ‘Dag Kindjes’. Niet in zandbak speelt. Het is een lieve Fien (= juf Fien).’

De reconstructie van de dag was dus: iedere dinsdag wordt er blijkbaar met de fiets gereden op de speelplaats. Zo leren de kindjes een beetje fietsen. Kobe kan het nog niet, dus het is nog op een loopfietsje, maar hij vindt het super. En het was de verjaardag van juf Fien, die cake meehad voor de kindjes. Maar ja, Kobe wou geen cake, hij at liever zijn boterhammen op (zonder korsten blijkbaar, die zaten toch nog in zijn brooddoos). Ze hebben een spelletje gespeeld om het cadeau voor juf Fien te vinden. Kobe heeft ook een leuke drinkfles met water in voor bij het tien-uurtje. En ze leren liedjes op school over feest, want dat is het thema van de week (er zijn 4 jarigen deze week!).

Conclusie: Kobe vindt de school nog steeds fantastisch.

Trefwoorden: ,

Laat een reactie achter