Toch handig als je kind kan tellen! Het grootste voordeel is toch dat je kan dreigen met ‘ik tel tot drie… 1… 2…’. En het werkt dan nog ook. We mogen wel niet aarzelen of terugkomen op ons tellen. Drie is drie en dan moet hij begonnen zijn met wat we ook van hem vragen, anders pakken we hem zonder pardon op.

Ik ben echt wel van plan om nog eens een filmpke te maken van Kobe die roept: ‘néééééééé, Kobekobekobekobekobekobekobe doen!!!’

De ochtenden kunnen dus al eens bijzonder hectisch verlopen. Tegen de tijd dat Kobe geprobeerd heeft om zelf zijn melk op te warmen, zelf zijn kleren aan te doen, op het potje te gaan, boterham te eten op zijn tempo (= traaaaaaaaaaaaag), zelf zijn jasje en muts aan te doen enz enz, is er wel al heel veel tijd verstreken. Binnen 2 weken gaan onze 2 deugnietjes samen naar de onthaalmoeder. Benieuwd hoe dat zal verlopen ’s ochtends. Ik vrees dat we vooral onze wekker bijzonder vroeg zullen moeten zetten.

Maar nu nog even genieten van het thuis-zijn!

Trefwoorden:

3 reacties op “Ik tel tot drie…”

  1. Simon schreef:

    Nog even trainen op het tempo dus. Al heb ik daar helaas geen tips en trukjes voor en zou ik er soms ook wel willen… 😉
    En ja, consequent zijn is inderdaad een sleutelwwoord in het grootbrengen van kleine mannetjes en meisjes. Niet altijd eenvoudig, maar ozo belangrijk!
    Tot binnenkort, want ook in het beloofde koffie-uitje wil ik consequent zijn en mijn belofte houden 😉

  2. Lies schreef:

    Vorige berichtje was uiteraard van mij, en niet van Simon, die wel automatisch zijn naam boven mijn berichten zet 😉
    Simon maakt zich uiteraard nog niet druk over zijn eigen boterhameettempo en al helemaal niet over onze opvoedingsaanpak…

  3. Nicole schreef:

    De tijd vliegt he !
    Het zal wel lukken hoor 🙂

Laat een reactie achter