Het gaat best wel goed met Kobes zindelijkheidstraining. Hij vindt het superfijn om in een onderbroekje rond te lopen, en géén pamper, hij vindt het leuk om op het potje te zitten, hij vindt het nog leuker om op de doorspoelknop van het toilet te duwen en hij vindt het het leukst van al om de meest onmogelijke momenten te kiezen om te zeggen dat hij nodig moet of om een accidentje te hebben. Vooral de locatie van zijn accidentjes zijn niet zo geweldig…
Het is bijzonder schattig om hem na een accidentje te horen zeggen: ‘en nóg een onderbroekje… nu rood’ en hem vervolgens een nieuw kleur onderbroekje uit te zien kiezen. Ik vermoed dat momenteel rood zijn lievelingskleur is, want daar was hij het meest enthousiast over. Wit vond hij maar niets 
.
Met een emmertje kuisproduct en dweil hos ik sinds een paar dagen achter hem aan en ik moet toegeven, het loont de moeite. Ik ben benieuwd wanneer hij droog zal zijn. We hebben nog tijd, maar hoe rapper, hoe liever!
