Echt ‘zitten’ kan je het nog niet noemen, want van zodra ze iets interessants ziet (de hele tijd dus), dat net buiten haar bereik ligt, gaat ze ernaar grijpen en valt ze om. Maar toch zijn we weer een hele stap verder. Liggen vindt ze namelijk al een tijdje niet leuk meer en kruipen lukt natuurlijk nog niet zo goed. En al die speeltjes liggen altijd net ietsje te ver weg en als dat niet het geval is, dan smijt ze ze wel weg. En dan roepen roepen roepen!

Nu gaat er een hele nieuwe wereld open voor ons Lore, de wereld van het speelgoed van Kobe! Waw! Met alle gevolgen van dien natuurlijk, voor het eerst komen ze in elkaars vaarwater terecht.

Kobe wil zijn speelgoed nog niet al te graag delen, al hangt het er van af waarover het gaat natuurlijk. Als het iets boeiends is, dan is ‘Lore daar nog veel te klein voor!’ en ‘… is van Kobe, niet van Lore’. Als Kobe iets afpakt van Lore, dan durft ze al eens haar lipje te zetten voor een krokodillentraantjesconcert.

Gelukkig gaat alles geleidelijk en is ons Lore nog héél snel afgeleid…

Trefwoorden:

1 reactie op “Ik kan zitten! (of toch bijna… :-))”

  1. Saskia schreef:

    Kobe, een gouden tip van tante Saskia : als je nog eens een speelgoedje wil afnemen van Lore, zorg dan dat je ruilmateriaal bijhebt en dat de ruil vliegensvlug gebeurt. Deze truc werkt wel slechts een paar maanden en daarna volgt de tijd waarin jullie leren ruzie maken, tot groot jolijt van je mama en papa 😉

Laat een reactie achter