Maar wat je thuis daarna niet allemaal hoort :-). Enkele anekdotes:

Als ik vraag aan Kobe welk verjaardagsliedje we moeten zingen voor hem op zijn verjaardag, komt hij niet af met ‘lang zal hij leven’ of ‘happy birthday’, maar wel met… ‘onze jarige job gaat nooit verloren, trek eens aan zijn oren’. Nog nooit van gehoord! Weer iets bijgeleerd vandaag :-).

En als ik nu aan Lore vraag wie haar vriendjes zijn, dan zegt ze: Kobe (aja, haar broer op de eerste plaats), Marie (haar vriendinnetje vanuit de crêche met wie ze nu naar school gaat) en dan Pjotr (een van Kobes beste vrienden). Aja, want Pjotr is zoooooooooooooooooooooooooooooooo lief! Okee, een eerste vriendje en ze gaat pas 2 weken naar school :-).

Toen Lore overlaatst haar zin niet kreeg en ik zei: ‘Lore, een nee is een nee. Wat ga je dan nu doen?’ Reageerde ze doodserieus met: ‘ik ga nog een beetje asjeblieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeefen’. Onze Puss-in-boots…

Alles wat de juf momenteel vertelt of doet, gaat vóór alles ook de laatste dagen. Deze morgen had ons Loreke een vuile neus thuis. In plaats van bij mij te komen om een zakdoek (ik had nog niets gemerkt), hoorde ik haar plots zeggen: ‘als ik in de klas ben, dan ga ik bij juf Valerie een zakdoek vragen’.

Ondanks zijn uitgebreide woordenschat, is Kobe het verzinnen van nieuwe woorden nog niet verleerd. Dinsdag is hij thuisgekomen met een blauw oog en een knots van een buil en zijn reactie hierop was: ‘ik had een pijndag vandaag mama’.

Kobe wil ook per se de klok leren lezen. Het onderscheid tussen seconden, minuten, uren, dagen, maanden enz, is toch zo eenvoudig nog niet. En dat levert grappige resultaten op. ‘Mama, ik ga mijn tekening nog 5 uur afwerken en dan kom ik hoor!’ (= als ik roep dat hij zijn schoenen moet aandoen om te vertrekken)

En dan vergeet ik nog de helft :-).

Laat een reactie achter