Er zijn van die momenten dat het intense geluk van het ouderschap je kan overvallen.

Zoals wanneer je zoontje van vier thuiskomt van vijf dagen ziekenhuis, en hij je dochter van twee in de armen vliegt en beiden beginnen te springen, te dansen, te knuffelen en te roepen hoeveel ze van elkaar houden en hoe ze elkaar gemist hebben. Om vervolgens de living te bestormen en samen de nieuwe boekjes van de bib te verkennen en samen te spelen met het speelgoed waar ze al honderd keer mee gespeeld hebben. Ja, zelfs samen even ruzie maken is op dat moment zo mooi omdat je het gemist hebt.

Onze Kobe is terug thuis, ons gezinnetje is terug compleet. En we zijn er allemaal precies wreed content voor.

Waar Kobes toestand de laatste dagen redelijk status quo bleef, was zijn toestand vandaag dag en nacht verschil met de afgelopen dagen. Hij heeft heel goed geslapen in de nacht van zaterdag op zondag, en hij is opgestaan als de vrolijke, gekke Kobe die we al een week niet meer gezien hadden. Er was bij momenten geen kot mee te houden, hij wilde de hele kinderafdeling op stelten zetten 🙂

Deze voormiddag is zijn infuus afgekoppeld, en moest hij tonen dat hij zelfstandig kon voldoende eten en drinken. De dokter wilde hem vanochtend nog niet direct ontslaan, maar als zijn middageten én zijn avondeten goed ging, mocht hij naar huis.

En zo hebben wij vanavond om 18h ons boeltje gepakt, en hebben we het ziekenhuis achter ons gelaten.

Een uurtje later zat onze Kobe in zijn eigen, warme bedje. Om een half uur later terug beneden te staan met de woorden: “ik heb honger” 🙂

Terug thuis

Het is zo fijn om terug een vrolijke jongen met een gezonde eetlust in huis te hebben. Het is zo fijn om broer en zus weer te zien ravotten.

Onderstaande foto is weliswaar van vlak voor Kobes ziekte, maar het geeft een idee van de sfeer 🙂

Dikke vrienden

Trouwens, het moet gezegd: een dikke pluim voor onze Lore ook. Niet alleen onze Kobe is superflink geweest tijdens de hele ziekenhuisepisode, maar voor onze Lore was dit ook allemaal niet gemakkelijk (broertje niet zien, papa en mama nauwelijks zien), en ze heeft dat supergoed en heel flexibel gedragen allemaal. Tof!

Bedankt aan alle lieve familie en vrienden voor de hulp, de steun en de berichtjes!

Trefwoorden: , ,

1 reactie op “Terug thuis!”

  1. Patsy schreef:

    Wat lees ik hier allemaal… 🙁 Goh, wat goed dat Kobe ondertussen al terug thuis is en vooral al aan de beterhand.
    Ik hoop dat 2012 nu echt goed van start kan gaan en wens jullie verder een fantastisch mooi en vooral gezond jaar toe!

Laat een reactie achter