Vandaag mocht ik nog eens op controle bij de mensen van Kind en Gezin. Het was daar superkalm wegens paasvakantie, dus we waren rap binnen en buiten.

En raad eens? Ik heb 10 op 10 gekregen van de dokter! Hij heeft gezegd dat ik een schoon gezond baaske ben Hihi…

Ik weeg nu een kleine 8 kilo, en ben net geen 70 centimeter groot. En daarmee volg ik heel netjes de gemiddelde curves.

En met mijn ontwikkeling ook alles in orde. Het enige minpuntje is dat ik het vertik om van mijn buik terug op mijn rug te rollen (hihi), terwijl ik wel op een seconde de omgekeerde beweging kan doen, maar ik heb dan weer veel complimenten gekregen op mijn fijne motoriek: ik kan al heel goed dingen vastgrijpen, mijn vingertjes zijn goed getraind.

Maar dat kan ook niet anders eh! Als ik hier al 112 blogberichtjes volgetypt heb! Een mens zou voor minder getrainde vingertjes krijgen!

Piep,  hier is jullie Kobe nog eens, met een stil berichtje.

Ik heb namelijk niet veel fut om te schrijven, wegens al een paar daagjes wat ziekjes.

Vorige donderdag heb ik nog eens prikjes gekregen van dokter Piet, vaccins. Dokter Piet had toen gezegd dat ik een beetje koorts kon doen, maar hij zegt dat altijd, en ik ben daar nog nooit ziek van geweest!

Vrijdag was ik zoals gewoonlijk na zo’n prikje de hele dag wat sufjes, maar tegen de avond begon ik zooo warm te hebben eh. En ik heb dan ook een vreselijke nacht gehad, en mama en papa ook. Tot 39,5 graden ben ik gegaan. En zaterdag heb ik de hele dag pijn gehad, noemden mama en papa mij een kacheltje, en heb ik twee keer de inhoud van mijn maag aan de vloer toevertrouwd. En lijkbleek dat ik toen zag. En mottig dat ik me voelde!

Zondag ging alles weer wat beter, maar dan begon mijn neus ambetant te doen. Papa en mama zeiden dat ik met een serieuze valling zit, ik noem het gewoon ambetant. Al dat hoesten en snotteren!

Maar dat maakt dat ik ook de nacht van zondag op maandag heel slecht geslapen heb, voor de derde nacht op rij al. En dat mama en papa als zombies rondlopen.

Gisterenavond zijn we nog eens naar de dokter gegaan, en ik heb nu siroop en neusdruppeltjes gekregen om beter te slapen en te eten. Gisteren was mama de hele dag bij me thuis, vandaag past papa op me, en morgen komt oma babysitten.

Al die aandacht is wel leuk, maar ik wil me vooral snel beter voelen! Awoe, virussen, awoe!

Piep, hier ben ik nog eens. Ik ben de laatste tijd volop bezig met het leren van allerlei nieuwe kunstjes. Ik was al een tijdje aan het babbelen, maar nu ben ik ook volop aan het spelen met toonhoogtes. Leuk dat dat is! Papa heeft een aantal van mijn geluidjes eens opgenomen, als hij een momentje vindt, dan kunnen jullie allemaal meeluisteren!

En ondertussen ben ik ook volop met mijn handjes bezig. Ik was al een tijdje aan het grijpen, maar nu grijp ik ook bewust met mijn beide handjes. Ik kan een speelgoedje zo veel beter vasthouden en naar mijn mond brengen!

Ook dokter Piet, de kinderarts, heeft deze week ondervonden dat ik goed kan grijpen. Ik lag nog maar half op de tafel neer of ik had zijn steetooskoop al vast! Hij lachte en zei dat ik hem mag opvolgen als hij met pensioen gaat! Spannend is dat! Ik word kinderarts! Dat lijkt me wel wat!

En nu ga ik nog wat wegduiken achter Teun, mijn keun.

Dixit dokter Piet, de kinderarts: “Het is een kereltje om jaloers op te zijn”. Jaja, ik ben een flinke vent! Wel leuk om dat te horen natuurlijk.

En weet je waarom ze dit hebben gezegd? Ze hebben zowel in mijn linker- als mijn rechterbil een prik gegeven, maar ik vertikte het om te huilen. Neh.

Ik ben geen klein kind meer hoor, ik ben al 2 maanden oud! Als ik krijs, dan is het voor iets belangrijks, zoals eten bijvoorbeeld, of aandacht. Toch niet voor stomme prikjes in mijn billen. Een ‘vaksèn’ of zoiets, noemden ze het.

Ik was er ‘s anderendaags wel verrassend vermoeid van eigenlijk. Slapen dat ik nu doe! Slapen! Maar voor de rest, die prikjes doen juist nietske. Gewoon twee kleine, harde bultjes op mijn billetjes.

Ik hoorde iets mompelen over ‘binnen 2 weken’, ze zijn toch niet van plan om nog eens een dergelijke stoot uit te halen???

Ik wil wel een extra grote papfles nu hoor, voor alle doorstane ellende, en een extra knuffel, daar zeg ik ook niet nee tegen.

Hip hip hoera voor mezelf, ik ben vandaag 1 maand oud!

En om dat te vieren, zijn we deze ochtend naar de kinderarts gegaan, voor mijn eerste grondige controle.

En dat het allemaal goed was. De vriendelijke meneer heeft in mijn boekje ‘Prima kerel’ geschreven. Mama had wel effe moeite om zijn doktersgeschrift te ontcijferen

Ik ben gezond, ik groei goed, en ik kom goed bij. 25 gram, da’s alles wat ik te kort had om de kaap van 5 kilo te halen. Had ik nu net voor ik op de weegschaal moest niet geplast (op het verzorginsgkussen) of had ik ‘s ochtends mijn flesje mooi leeggedronken, dan had ik het misschien gehaald. Maar nu bleven we steken op 4,975 kilo.

Het minder goede nieuws is wel dat de dokter mij op een dieet zet. 9 voedingen per dag, da’s te veel voor iemand van mijn kaliber. Dat moet teruggeschroefd worden naar 6, en dat wordt deze week effe lastig voor mama en papa. Maar eens mijn maagje dat nieuwe ritme gewoon is, zou ik rustiger moeten eten, minder krampjes moeten hebben, en beter moeten slapen. En da’s voor mama en papa uiteindelijk ook wel leuk. Dus effe doorbijten.

En nu ga ik eens wat verder slapen. Kwestie van te vergeten dat ik eigenlijk wat honger heb.

Vanochtend was het monitor-tijd voor mama. Het is gedaan met de normale doktersbezoekjes, vanaf nu moet mama af en toe eens aan de monitor gaan liggen tot het zover is…

Aan zo’n monitor bekijken ze een half uurtje lang mijn hartslag (doenke-doenke-doenke!), de hevigheid van mama’s weeën, mama’s bloeddruk, en mijn bewegingen.

Vooral dat laatste is leuk. Ik ben naar het schijnt nen actieven baby Er kwam een vroedvrouw binnen, ze keek naar de monitor en ze zei:

“Amai, da’s geen wonder dat gij pijn hebt aan uw buik, gene minuut zit dat kind stil! Koop maar een bed met hoge spijlen, of hij springt er zo uit!”

Gni.

Maar voor de rest: geen nieuws. Ik blijf voorlopig waar ik ben.

Ik plan een grootse entree, en voor de spectaculariteit van mijn verschijningsscenario is datumgeheimhouding absoluut onontbeerlijk. Neh.

Volgende monitor: maandagvoormiddag. Of vroeger

Dag iedereen!

We zijn net terug van de dokter, die mama nog eens aan een volledige controle onderworpen heeft. En alles loopt picobello, maar jaag jullie niet op, mijn komst is nog niet voor direct, alles nog steeds status quo.

Maar ondertussen blijk ik dus maar groeien en groeien eh. De dokter was gepast onder de indruk van mama’s buik: met het meetlint van boven naar beneden 39 centimeter! En 36 schijnt normaal te zijn.

De metingen op de echo’s zeggen dan weer dat ik flink op weg ben naar de 4 kilo. Dikkie dik!

Maar het blijft dus afwachten. Ik ben niet gepresseerd, en mama en papa hebben zich (nu al!) naar mijn grillen te schikken. Neh.

Hoe loopt het ondertussen op de poll? De 2 stemmen die denken dat ik veel te vroeg ga zijn, krijgen stilaan hun ongelijk. En niemand gelooft dat ik veel te laat zal zijn. Voor de rest zijn de meningen verdeeld, maar sinds vandaag zijn er nét iets meer mensen die denken dat ik een tikkeltje te laat zal zijn, dan dat ik te vroeg zal komen.

Afwachten, net als voor het geslacht. Daar hebben de jongens sinds een paar weken een voorsprong opgebouwd, maar die wordt nu stilletjesaan weer ingelopen door de meisjes. En zo blijft alles even spannend!

Voila, tot zover de schrijfselen van uw deugniet. Tot binnenkort!

Dag iedereen, ik zit hier nog altijd goed. En eerlijk gezegd heb ik momenteel ook nog geen zin om hier te vertrekken.

Mama’s schuld: zolang ik er niet ben, zingt ze iedere dag hetzelfde liedje, en ik vind dat best wel aangenaam. Dus, ik zit hier goed.

Vorige week zag het er effe naar uit dat ik onderweg was, mama’s voorweeën waren vrij hevig, en er waren een aantal duidelijke aankondigingen van een nakende geboorte.

Vandaag moest mama terug op controle, en kijk: ik heb me bedacht. Alles is status quo gebleven sinds vorige week. Mama heeft nog wel hevige voorweeën gehad, maar die hebben geen echte invloed meer gehad op de onderbuik.

Voorlopig zit ik hier goed dus, en is er geen reden om aan te nemen dat ik mijn 17 dagen niet meer zou uitzitten.

En nu stop ik met typen, want mama is mijn voeten aan het kietelen. Tijd om terug te stampen.

Joepie, deze voormiddag mocht mama eindelijk weer langs bij de dokter, en alles is nog steeds perfect met mij!

Ik blijf heel flink groeien, en blijf consequent twee weken voor op de curves. Benieuwd welk effect dat dat zal hebben op mijn geboortedatum…

Ondertussen heb ik mij dus ook al goedgelegd voor de geboorte, voor het te laat is: ik lig ondersteboven. Hoofdje naar beneden dus. Dat maakt het typen er wat lastiger op, maar dat zorgt wel dat ik beter lig voor de geboorte. Als ik me nu nog zou draaien, is de kans groot dat ik me niet meer opnieuw kan draaien, en dan wordt het dus stuitligging en keizersnede, zoals bij papa’s geboorte indertijd. Maar het ziet er dus naar uit dat ik iéts minder tegendraads ben dan papa, en dus mijn laatste twee maanden op normale wijze zal doorbrengen in mama’s buik.

Het deed voor mama wel wat gek vandaag, het was de eerste keer dat ze alleen naar de dokter ging. Allee, uiteraard was ze niet alleen – ik was er immers – maar papa moest vanmiddag zeker op zijn werk zijn, dus hij kon niet mee.

Nu beginnen voor mama en papa de spannende laatste twee maanden. Er moet nog heel wat gebeuren: geboortekaartjes en doopsuikertjes knutselen, mijn kamer in orde brengen, en een heleboel spulletjes voor mij in huis halen, want ik ben een veeleisende heer/dame!

Spannende tijden, maar wel leuke tijden! Wieeee!

Hahaaa, eindelijk heeft papa tussen zijn drukke bezigheden een gaatje gevonden om mama’s buik op de scanner te leggen. Jullie hadden nog echootjes te goed van mijn 23ste en mijn 25ste week, halfweg mei en begin juni.

Dit vind ik de mooiste:

Hier zie je mijn gezichtje, maar erboven zie je ook een voetje. Aangezien ik momenteel nog niet met papa’s voeten kan spelen, moet ik het nog met de mijne doen. En een beetje met die van mama.

Verder heb ik nieuwe pasfoto’s laten trekken.

Er staan nog een paar echootjes, samen met de oude, op mijn Flickr-pagina.