Geef toe: ze heeft wel ergens gelijk, word je daar helemaal uitgekleed, mond open, oren kijken, weegschaal (geen enkele vrouw vindt dit leuk en zéker ons Lore niet) om tot slot twee stevige prikken in de billen te krijgen.

Je zou voor minder een keel openzetten!

Maar aan de andere kant: mijn oren tuiten nog steeds van het aantal decibels dat ons meisje ten berde bracht. De volledige consultatie lang. Al van in de wachtkamer. *kreun*

Ondertussen is ze wel goed op weg naar de 11 kilo, meet ze een 82 cm (doe daar misschien nog iets bij / af, wegens hevig gestamp op de meetlat) en zit ze dus mooi boven gemiddelde. Op de verkoudheid na, is ze volledig gezond verklaard!

En onze Kobe? Die kon ik ondertussen – gelukkig – bij speelkameraadjes laten spelen en die heeft zich daar te pletter geamuseerd. Zo erg zelfs dat hij bij thuiskomst wist te vermelden dat hij na het eten ging slapen.

*unk???*

Wie onze Kobe kent, wéét dat slapen zijn favoriete bezigheid niet is. En toch,  na het eten heeft hij een boekje gezocht en is hij naar boven getrokken. Hij sliep direct.

En mama profiteert natuurlijk om nu op haar gemakje de krant te lezen, een postje te typen en een tasje koffie te drinken. Héérlijk rustig.

  Neergekrabbeld door Eveline.

Goed! Ze blijft zitten met een snotvalling, maar dat is dan ook het enige waar ze last van heeft. Voor de rest hebben we hier een actieve meid van 4,5 maand die goed groentenpap eet, veel speelt, zeer actief is, genoeg slaapt ook, en de hele dag vrolijk kraait.

Vandaag is ze door de kinderarts nog eens gemeten en gewogen, en ze blijft mooi haar percentiel 75 volgen: 7,150 kilo en 67 centimeter. Maar de kinderarts was vooral onder de indruk van haar beweeglijkheid en activiteit: ze heeft gekropen op zijn onderzoekstafel, en ze heeft heel de papieren overlegger aan flarden gescheurd

Ondertussen zijn we ook druk bezig met onze bedankkaartjes. We zijn daar heel laat mee aan, maar de afgelopen maanden zijn hier dan ook niet echt eenvoudig geweest. Onderstaande foto prijkt op die kaartjes:

Helaas zijn de kaartjes nog làng niet allemaal de deur uit – hopelijk lukt dat dit weekend. Maar in ieder geval wilden we de foto hier al even posten voor ze een jaar ouder is

En tenslotte – onze meid haar toekomst is verzekerd. Als Wiske van de gelijknamige strips ooit met pensioen wil gaan, staat haar opvolger al te trappelen om over te nemen. Of toch zeker voor wat betreft het laatste prentje:

  Neergekrabbeld door Karel.

Voor de rest zijn onze twee deugnieten goedgekeurd met volgende woorden in hun respectievelijke gezondheidsboekjes: Kobe is een flinke peuter en Lore is een flinke zuigeling .

Lore is een evenwichtige en stevige meid op percentiel 75, zowel qua lengte als gewicht als hoofdomtrek. Kobe daarentegen heeft percentiel 25 voor gewicht, 50 voor lengte en 75 voor hoofdomtrek. Een mager lang manneke met een groot hoofd dus .

Het mag trouwens geweten zijn dat onze Kobe bijzonder flink was bij de dokter. Hij heeft zelfs aan de dokter gezegd dat die in zijn oren moest kijken en hij heeft aan de dokter gevraagd om zijn veter dicht te doen. Absoluut niet verlegen, amai nog niet. En dat hij flink was, dat besefte Kobe zelf ook maar al te goed. Bij vertrek sprak hij de volgende woorden: Kobe flink, Kobe snoepjes!

Juist ja…

  Neergekrabbeld door Eveline.