Hoera! Een familiefoto!

En het moeilijkste was niet om ons Lore deftige op de foto te krijgen (die was alert genoeg), maar wel onze Kobe. Die was niet echt in de camera geinteresseerd.

De foto is trouwens genomen bij mijn broer thuis, en dat was de gelegenheid om nog eens alle kleinkinderen Titeca tesamen op de foto te zetten.

Van links naar rechts: Pieter, Lore, Charlotte, Kobe en Joeri. Vijf kinderen naar de lens laten kijken is helemaal onbegonnen werk.

Twee jaar geleden deed diezelfde zetel ook al dienst voor een gelijkaardige foto, maar toen had onze Kobe de rol die onze Lore nu heeft, zij het in veel minder alerte vorm.

Nog één foto heb je van mij tegoed in onze verhaaltjes-reeks van deze week. Met een heel simpel verhaaltje.

Lores kamer is nog niet helemaal ingericht zoals we hem zouden willen. Dat komt nog, en dan krijgen jullie nog wel een foto daarvan.

Wat wél al in orde is, sinds september zelfs al, is de lamp in haar kamer. We hebben een hele toffe lamp gevonden, en onze Kobe vindt hem ook geweldig.

Maar wat hij óók geweldig vond, was de doos van de lamp. Getuige daarvan is onderstaande foto van begin september.

Het nieuwe jaar is ondertussen al meer dan een week bezig. Met een zes-weken-oude dochter wilden Eveline en ik het onszelf niet te moeilijk maken voor oudjaar, en hebben we gewoon onder ons tweetjes gourmet gedaan. Met ons tweetjes, wat zeg ik – met ons viertjes, want in de vooravond mocht Kobe natuurlijk meevieren, en onze Lore was die avond ook ontzettend aanwezig.

Dus toen ik Kobe na zijn middagslaapje uit zijn bed haalde, had ik voor de fun een hemd en een das aan, en zei ik tegen Kobe: “het is oudjaar vandaag, we gaan een beetje feest vieren”. Hij was nog te suf om te reageren, maar op dat moment is er het een en ander beginnen draaien in zijn hoofdje.

Want toen hij een paar minuten later aan de tafel zat om wat soep te drinken, viel plots van heel hoog een frank. “Feestje”, dat herinnerde hij zich nog van bij zijn verjaardag. Dus plots kwam zijn eerste woord eruit: “Kroontje! Kroontje! Kroontje!”

Yup, we vierden een feestje, en daar moést een kroontje bij. Gelukkig heb ik een knutseltalent in huis dat vliegensvlug een kroontje in elkaar kan steken…

Kijk eens hoe ik als nieuwjaarscadeautje mama en papa verwen met de liefste lach van de hééééle wereld!

Tadaaaaaah! Twee lieverdjes samen op de foto!

“En Loreke, wil jij nog een beetje melk?”
“Ja hoor, mama, ik heb nog een klein beetje honger.”
“En hoeveel moeten we nog maken dan?”
“Goh, een bodempje. Hmmm, zóveel, mama.”

Nog geen echte familiefoto, maar met wat knip- en plakwerk staan er we er alle vier op

Zaterdag gaan we huiswaarts, en dan zullen er nog wel fotootjes in huiselijke sfeer volgen…