Alweer een schoolweek voorbij, amai het vliegt! En het gaat goed. Deze middag was Kobe aan het wenen, stel je voor, omdat hij niet met de andere kindjes mee naar de refter mocht maar mee moest naar huis. Eerlijk gezegd vind ik dat super om te horen. Wat een pak minder is, is het feit dat zijn zindelijkheid op school momenteel ver zoek is. Hij heeft iedere dag accidentjes op de speelplaats. Ik heb er met een van de juffen al over gesproken, die hem alvast wat beter in de gaten zal houden op dat vlak, maandag zie ik de andere juf. Juf Eva raadt pamperbroekjes nu zeker af, want eigenlijk is hij zindelijk, hij is gewoon overweldigd en het is allemaal wat te veel. Afwachten dus en bijzonder veel broeken wassen. Eten doet hij ook weer heel goed, op school gaat hij ondertussen graag naar de refter en hij heeft zelfs al enkele vriendjes. Als je vraagt aan Kobe met wie hij gespeeld heeft, is het antwoord: Frauke en Oliver. Vooral de naam ‘Frauke’ valt nogal veel de laatste dagen, en ik moet zeggen, onze jongen heeft smaak 
.
Ons Lore is wat aan het schipperen momenteel tussen 4 en 5 voedingen. 5 is te veel en 4 is te weinig. Maar ze slaapt weer beter momenteel (hout vasthouden), waardoor de nachten en avonden een pak rustiger geworden zijn. Vandaag bij de kinesist hebben we ook even gewerkt aan haar algemene zithouding. Er was namelijk wat tijd over, dus ik heb de nodige trukjes geleerd over hoe ik haar moet aanmoedigen om te kruipen, te zitten, zelf van de buik naar zithouding te raken en zo. Ons Lore is alvast heel gemotiveerd om vooruit te raken in het leven. Het park zullen we dit weekend mogen verlagen, want ons meisje was over de rand aan het kruipen deze morgen: met beide handjes de rand vastgrijpen en goed trekken, met als gevolg dat ze met haar hoofd al boven de rand uitstak. Ze wordt toch supersnel groot! Haar flesje water heeft ze deze middag zélf gedronken! En achteruit kruipen, dat kan ze al als de beste.
Een ding ga ik alvast niet direct meer doen: een bezoekje met Lore aan de delhaize. Ahum het gedrag van klanten en personeel daar. Laten we vooral de mama met buggy de weg blokkeren of de pas afsnijden. En laten we vooral boos kijken als ze niet snel genoeg passeert naar ons gedacht. En o wee als die kleine begint te wenen, wat een schande! Stel je voor, die mama geeft haar kleine eerst een tuutje alvorens af te rekenen, dat is wel degelijk 2 seconden tijdverlies voor kassière en klant achter haar… Geef mij maar Colruyt! Daar zijn ze tenminste kindvriendelijk.
) geweten als die avond! Hij heeft het dan ook meegesleept voor de rest van de week. De volle donderdag ging ook nog prima, maar vandaag, vrijdag, was hij op de middag gebroken toen hij thuiskwam. Als je de woorden: ‘mama, mag ik asjeblief naar bed’ hoort, dan weet je hoe laat het is… Normaal was het deze namiddag stoet op school en mochten de kleintjes meegaan als ridder. Hij keek er wel naar uit, maar het interesseerde hem niet meer: bed, slapen, moe. Spijtig, maar hij doet het nu toch al veel beter dan verwacht!
