Ons Lore is goed bezig! Haar 5 flesjes van 180 waren niet meer genoeg, nu maken we 210ml, met als gevolg dat zijn op een dag meer dan 1 liter melk naar binnen krijgt. Een serieus mollige meid dus, met stevige michelin-billekes.

Tussen de flessen door wringt ze zich in alle mogelijke bochten voor haar favoriete hobby: Kobe bestuderen. Vanuit het park, op het verzorgingskussen, in de babysit, maakt niet uit waar ze zit, altijd zoeken haar oogjes wat grote broer nu weer aan het uitspoken is.

Geloof het of niet, maar ons jongste slaapt zelfs beter dan Kobe. Hij heeft het de laatste tijd weer in om meerdere keren per nacht huilend wakker te worden. Hout vasthouden, maar Lore slaapt nu tot rond 6 à 7u ‘s morgens en wordt vervolgens vrolijk wakker. Als ik me over haar wiegje buig in de ochtend, dan krijg ik de liefste lach van de wereld. Ik denk dat ze al door heeft: mama is daar, de melk komt!

Dus eten, slapen, kijken, lachen en een mini-huilmoment in de avond, zààààlig gewoonweg. Ik heb zo het gevoel dat het tijdperk van de afwisseling is aangebroken: als de ene gemakkelijk is, doet de ander moeilijk .

Maandag was onze Lore twee weken oud, en ons nieuwe gezinnetje stelt het heel goed (op dat slaaptekort na dan ), maar ik ben maandag toch al eens met mijn dochter bij dokter Piet – de kinderarts – langsgeweest.

Gene paniek, er is niets ernstigs aan de hand – ‘t was voor haar voeding. We zitten namelijk met een meid die onverzadigbaar is. Honger, honger, honger, altijd weer opnieuw. Stevige meiden willen stevige kost.

Lore krijgt flesjesvoeding. Over het waarom ga ik hier niet te veel uitweiden, maar da’s een bewuste keuze, na zeer slechte ervaringen met borstvoeding bij Kobe. Maar onze meid krijgt dus sinds dag 0 flesjesmelk (30 minuten na haar geboorte al een eerste flesje van 30 ml, de schrokop!), en ze doet dat goed. Als ze een fles krijgt, valt ze er gulzig op aan, en schrokt ze een goede 100 ml leeg, wat veel is voor een kind van haar leeftijd.

Als ze na zo’n flesje in slaap viel, kon ze met een beetje geluk 3 uur tussenlaten, met heel veel geluk 4 uur. Maar ook niet meer. Was ze wakker, dan was ze na anderhalf uur al weer gulzig aan het zoeken, en na maximum 2 uur begon er een krijsconcert wegens grote honger. Ondertussen was er ook meestal al een krijsconcert geweest een half uur na de voeding, omdat de gulzige madam te veel lucht binnenkreeg bij het schrokken, en dus met krampjes zat.

Maar dus we zaten aan een goede 8 voedingen op een dag. Volwaardige voedingen, dus in totaal 600-800 ml op een dag. Veel melk voor zo’n meid!

Een probleem dus. Ze had continu honger. Ze verteerde te rap of weet ik veel. Maar ze had dus niet het probleem dat haar grote broer had: regelmatig honger, maar dan weinig drinken en in slaap vallen. Neen: regelmatig honger en véél honger.

Veel vragen dus. Moeten we zwaardere melk geven? Welk type speen gebruiken we nu best? Een trage, zodat ze niet te veel binnenkrijgt, of een snelle, zodat ze minder schrokt omdat ze niet genoeg binnenkrijgt naar haar gedacht? Hoeveel uur moéten we tussen de voedingen laten? Wat kunnen we doen tegen de krampjes? Onze Lore is op etensgebied een totaal andere dan onze Kobe, dus we zaten met vraagtekens, en daarmee zijn we naar dokter Piet getrokken.

Onze meid is op een week tijd een goede 350 gram bijgekomen, dus tekort heeft ze niet. En voor de rest is ze heel gezond, maar meer voedingen was uit den boze, integendeel. Maar ze mocht wel zwaardere melk.

Dus mochten we naar de apotheek om een doos AR-melk (Anti-Reflux – ze heeft geen last van veel teruggeven, maar die melk is gewoon dikker), en gisteren hebben we voor het eerst zo’n flesje geprobeerd. Maar daar begonnen de nieuwe problemen: de speen liet de dikke melk niet goed door, en we kregen de melk niet volledig opgelost (nadat we de fles gelijk zot geschud hadden, zaten er nog altijd dikke, rijstpapachtige klonters in). Dus wij vlug achter nieuwe spenen (nu al 1-2-3-spenen, die hebben een spleetje in plaats van een gaatje), en achter een mixertje voor papflesjes – 4 winkels hebben we mogen doen voordat ze ergens eentje in stock hadden.

Een dag verder lopen de nieuwe voedingen goed. De melk raakt goed gemixt, raakt goed door de speen, Lore vindt het lekker, en ze schijnt minder moeite te hebben met tijd tussenlaten. Als ze gulzig is, volgen er nog steeds krampjes, maar we geven nu ook wat venkel, en we hebben de indruk dat het wel wat minder is. Afwachten hoe het nu verder gaat, maar we zijn weer heel wat ervaring verder en wijzer.

Als jullie nog tips of ervaringen zouden hebben, laat gerust weten. Wij doen rustig verder

Zoals uiteraard te verwachten was, was ik gisteren te vroeg victorie aan het kraaien als ik zei dat we een modeldochter hadden die vier uren sliep en dan braaf dronk.

Ze is nu écht wel weg met de fles, ons meisje, maar ze is er zó goed mee weg, dat ze er niet meer genoeg van krijgt. Ze drinkt gigantisch veel (vandaag heeft ze op een bepaald moment een flesje van 80 ml in één teug leeggedronken), en na anderhalf – twee uur is ze daar alweer, met razende honger. Ze zal vandaag in totaal een halve liter melk binnen hebben. En dat in zo’n klein maagje…

Het is een beetje zoeken en doen momenteel om te weten wat we er best mee doen. Een kind van 3 dagen oud kan je nog niet op een streng regime zetten, maar er volledig aan toegeven kunnen we ook niet. Dus zoeken we – samen met de vroedvrouwen – naar de gulden middenweg, en proberen we haar wat te sussen.

Het tutje heeft daarbij al zijn intrede gedaan, en met onze dochter haar krachtige zuigreflex, is dat geen probleem om dat in te houden.

Had ik al gezegd dat het een ferme dochter is?