Ai ai ai toch.

Vergeet alle hoopvolle berichten over Lore haar verbeterde toestand. Ze is vannacht compleet terug naar af gegaan, en ligt nu aan nog meer buisjes en draadjes dan voorheen.

Later meer nieuws. Hopelijk beter nieuws.

De bezoekersaantallen van deze site liggen momenteel vrij hoog, dus u zit duidelijk massaal te wachten op nieuws over onze Lore. En da’s leuk. In alle miserie voelen we ons eigenlijk echt wel gesteund door familie en vrienden.

Vandaag is ons Loreke verder stapje voor stapje vooruit gegaan. Ze drinkt nog steeds niet fantastisch, maar ze houdt het wel binnen, en da’s het belangrijkste. Deze middag is haar baxter dan ook afgekoppeld, en nu is het even afwachten hoe ze het verder gaat doen. De plasbroeken worden angstvallig in de gaten gehouden.

Lukt het zonder baxter, en gaat ze morgen verder op de ingeslagen weg, dan is er een goede kans dat ze morgenmiddag ontslagen wordt, wat héél fijn zou zijn, want dan moeten we het weekend niet in het ziekenhuis overbruggen. Maar we wachten af, “nen dag met te keer”.

Ondertussen is onze meid een fanclub bijeen aan het sprokkelen onder de verpleegsters. Onze Lore is de rustige, goedlachse baby van de afdeling, en iedereen wil een lachje of een “arreuuuu” komen stelen bij haar. Haar broer de casanova mag zeker zijn: zijn zus zal niet moeten onderdoen voor zijn charmes, ze kan er ook wat van!

En nu gaan we de nacht in, terwijl ze in plaats van aan de baxter aan het zuurstofsaturatiemachien ligt. Hopen op een rustige nacht en een goede vrijdag…

En hier zitten we weer. Na een zware werkdag heeft Eveline haar mama afgewisseld aan het ziekenbed van onze dochter, en nu heb ik na mijn werkdag mijn oververmoeide vrouwtje afgewisseld. Eveline heeft de vorige nacht gedaan, deze nacht is voor mij. Morgenochtend lost mijn ma mij af, en trek ik weer werkwaarts. ‘t Is een héél geregel, maar het werkt wel

Maar u wil natuurlijk weten hoe het met Lore is. Ewel, sinds vandaag is er eindelijk wat beterschap. Tot gisteren ging het eigenlijk alleen maar bergaf, en begon ons Loreke op de koop toe nog koorts te krijgen, maar vandaag was ze een vrolijke meid, en vooral: heeft ze flesjes gedronken zonder over te geven. Ze drinkt nog niet veel, maar ze drinkt. En voor de rest geeft ze af en toe een slijmprop over, slaapt ze nog enorm veel, en doet ze nog veel te veel diarreebroeken op een dag. Dus we zijn er nog lang niet, maar we zijn op zijn minst de goede richting aan het uitgaan…

Nu afwachten wat de nacht brengt, en hoe de komende dagen gaan verlopen. En hopelijk mogen we dan tegen het weekend terug huiswaarts…

Het beest dat ons dochter ambeteert, heeft een naam gekregen. Een ‘adenovirus’, zegt dokter Piet.

Toen we zondag naar de spoed trokken, hebben we een staaltje van haar stoelgang meegenomen, en na enig aandringen hebben ze dat naar het lab gestuurd. Dat blijkt nu nuttig geweest te zijn, want daarin hebben ze dus dat bewuste adenovirus gevonden, en dat verklaart ook de symptomen: loopneus, hoest, diarree, maagproblemen, …

Maar ze hadden het niet herkend bij haar. Want het is blijkbaar een enorm besmettelijk maar ook zwaar virus, waar een kind van drie maanden normaal gezien hoge koorts van doet. Ons Lore bleef tot nu toe haar vrolijke zelf, maar vandaag heeft ze een wat ongelukkige dag achter de rug, waar ze flirt met de 38 graden.

Nog niet direct beterschap dus. Ze drinkt al flesjes, maar ze geeft ze bijna systematisch over. En ze blijft een groot aantal kakbroeken op een dag hebben. Dus ze blijft nog de nodige dagen aan de baxter liggen, en ondertussen krijgt ze driemaal daags een aërosol, krijgt ze neusdruppels, en hier en daar nog wat medicijntjes.

En ondertussen waken wij. En doen we ons best om alles geregeld te krijgen, zodat we ons huishouden en ons werk ook nog wat gedaan krijgen tussendoor. En hopen dat onze Kobe het niet pakt. En hopen dat er binnenkort wat beterschap komt.

Gelukkig is er op zo’n moment de familie en de vrienden…

Bwaff, voor ‘t moment niet echt veel leuk nieuws te melden over Lore. Het zag er vandaag goed uit, ze dronk weer, maar ze heeft drie van de vier flessen overgegeven, ze blijft stoelgang maken en ze weigert sinds vanavond weer haar fles. We zijn voorlopig nog niet weg uit het ziekenhuis dus.

Geen zin om er hier verder nog iets over te schrijven dus. Laten we de positieve noot er dan maar inhouden met een leuke foto. Lore vindt het geweldig bizar dat er plots buisjes uit haar hand komen…

Kijk eens wie er hier vredig naast mij ligt te slapen?

Jammer genoeg is dit geen vredig tafereeltje van het thuisfront, maar wel een foto van Lore in een ziekenhuisbedje, met een baxter aan haar hand.

Geen zorgen, alles is onder controle ondertussen. Onze Lore is halfweg vorige week slecht beginnen drinken. Waar ze normaal meer dan een liter melk per dag binnen heeft, begon dat langzaamaan te minderen, met een orgelpunt op zondag: nul komma nul. Lore weigerde gisteren elke fles, en bij elke poging begon ze hysterischer te krijsen. Probleem was dat ze geen vocht binnenkreeg, en ondertussen wel vocht verloor, door overgeven en diarree.

De rampverhalen over gedehydrateerde baby’tjes kennende, zijn we dus naar de spoed getrokken om onze meid te laten onderzoeken, en het resultaat is dat ze nu dus een een baxter ligt, om voldoende vocht en suiker binnen te krijgen.

Onze meid is superflink. Ze ondergaat het allemaal heel rustig, en slaapt lekker veel in haar ziekenhuisbedje. De oorzaak? Vermoedelijk een of ander buikgriepvirusje…

Ondertussen is ze al weer aan het drinken geslagen. Ze heeft vandaag reeds drie flessen gedronken, waarvan ze de eerste twee helaas weer overgegeven heeft. Maar de derde heeft ze dus binnengehouden, hoera!

Als ze nu de rest van de dag flink drinkt, ziet het er naar uit dat ze morgen naar huis mag. In tussentijd houd ik de wacht, en doe ik mijn best om haar te entertainen. Vanavond shiftwissel, dan komt Eveline hier op het vreselijke ouderbed slapen. *gaaaap*

We houden jullie uiteraard op de hoogte…