Eerste lachje: Het is zover! Mama en papa hebben al zoveel moeite gedaan voor mij dat ik ze eens beloond heb met een stralende glimlach. Ik merk dat ze daarvan in de wólken zijn. Vooral als ik net mijn buikje vol heb gegeten en lekker in mama’s of papa’s armen lig om uit te rusten van de inspanning om mijn fles leeg te krijgen, dan heb ik wel eens zin om te lachen. Geweldig hé! Ze zijn echter nog niet op tijd geweest om dit leuke fenomeen te fotograferen :-).

Een weekje op dieet: Tjah, zoals je hebt kunnen lezen, sta ik nog altijd op dieet, maar alles went uiteindelijk. Ik ga niet zeggen dat ik me er al volledig mee verzoend heb. Ik zit al nog eens een uur te vroeg om eten te zeuren, maar zeg, dan heb ik ook honger hoor! Maar ik heb wel al geleerd dat 3 uur aan een stuk huilen ervoor zorgt dat mijn keel pijn doet. En het eten komt toch niet vlugger. Mama en papa zijn bikkelhard op dat vlak. Buh. Ik geeft het echter toe, ik heb véél minder last van mijn maag, ik laat al gemakkelijker eens een boer (dan krijg ik applaus!) en dat maakt het leven toch wel een stuk aangenamer. Als ik te lang moet wachten, kan ik nog altijd proberen mijn knuffel op te eten. Ik heb toch al veel bijgeleerd met mijn 5 weken! Mijn fles leren leegdrinken zonder halverwege in slaap te vallen, dat zal het volgende trukje worden. Of eventueel langer dan 4 uur slapen ’s nachts. Ik weet het nog niet, ik overweeg nog wat ik het belangrijkste vind.

In de babysit

Mijn park: Geloof het of niet, maar ik kan al spelen. Soms ben ik zo hard bezig met rondkijken en slaan naar de speeltjes in mijn park en mijn knuffelslabbetje in mijn mond te proppen, dat ik vergeet om aandacht te vragen van mijn publiek. Wel 20 minuten lang kan ik dat al volhouden! Ik geef zelfs toe dat ik soms gewoon in slaap val van het vele spelen. Maar liefst van al heb ik toch de aandacht van mama en papa.

Hap hap hap

Verzorging op het verzorgingskussen: Dit is toch wel een van mijn favoriete activiteiten (naast melk drinken uiteraard). Een nieuwe pamper krijgen. Ik lig dan ook dolgraag op dat kussen, dan krijg ik droge billetjes en geef nu toe: wie vindt het niet leuk om aangenaam droog en warm te zitten. Aja, en in bad zitten, maar niet eruit komen!

Joepie! Een verse pamper

Slapen: Bah, dat is zo’n tijdverlies! Ik heb een hele wereld om te ontdekken, je kan toch niet verwachten dat ik slááp zeg. Af en toe wil ik wel eens, omdat ik ook niet anders kan, maar dan toch liefst op de schoot van mama en papa. En zeker niet overdag, met al dat licht kijk ik toch graag rond. Een half uurtje is meer dan genoeg om de paar uur.

Slaper

Uitstapjes: Ik lig wel graag in de draagdoek of in de koets. Spijtig genoeg is dat zo slaapverwekkend! Om de een of andere gekke reden ben ik altijd direct naar dromenland. Maar van zodra dat gewiebel stopt, dan ben ik er weer. En dan protesteer ik heftig! Wiebelen is plezant.

Draagdoek

Auto: Zorg maar dat ik goed gevoed ben voor je me in een Maxi-Cosi wurmt, want anders laat ik mijn omgeving van mijn keelgeluid genieten. Maar de auto vind ik niet zo erg, dat ronkt lekker. Op de verjaardag van mama (volgende week!) gaan we met z’n drietjes voor het eerst naar West-Vlaanderen, ik kijk er al naar uit.

Het is toch al de moeite hé, al die spannende dingen om te doen en te ontdekken! Zo, en dan is het nu weer tijd om eten te vragen. Whei!

Laat een reactie achter