Zoals uiteraard te verwachten was, was ik gisteren te vroeg victorie aan het kraaien als ik zei dat we een modeldochter hadden die vier uren sliep en dan braaf dronk.
Ze is nu écht wel weg met de fles, ons meisje, maar ze is er zó goed mee weg, dat ze er niet meer genoeg van krijgt. Ze drinkt gigantisch veel (vandaag heeft ze op een bepaald moment een flesje van 80 ml in één teug leeggedronken), en na anderhalf – twee uur is ze daar alweer, met razende honger. Ze zal vandaag in totaal een halve liter melk binnen hebben. En dat in zo’n klein maagje…
Het is een beetje zoeken en doen momenteel om te weten wat we er best mee doen. Een kind van 3 dagen oud kan je nog niet op een streng regime zetten, maar er volledig aan toegeven kunnen we ook niet. Dus zoeken we – samen met de vroedvrouwen – naar de gulden middenweg, en proberen we haar wat te sussen.
Het tutje heeft daarbij al zijn intrede gedaan, en met onze dochter haar krachtige zuigreflex, is dat geen probleem om dat in te houden.
Had ik al gezegd dat het een ferme dochter is? 
