De eerste dag na de Paasvakantie. Een van de instapmomenten voor 2,5-jarigen om aan de kleuterklas te beginnen. Er staan verschillende artikels over in de kranten, en je kan op allerlei babyblogs een verslagje lezen van de eerste schooldag van zoon- of dochterlief.

Enkele maanden geleden dachten wij dat er op deze blog op dit moment ook een verslag zou staan van onze Kobe zijn eerste schooldag. Onze flinke vent is op 22 maart namelijk 2,5 jaar geworden, en kijkt duidelijk uit naar de school – hij is er bijna helemaal klaar voor.

Bijna. Want we hebben toch nog wat uitstel gevraagd en gekregen bij de dienst voor Onthaalouders. Onze Kobe mag nog een paar weken langer naar tante Rita – we gaan voor het volgende instapmoment, na Hemelvaart. Afspraak voor het verslagje dus op 17 mei.

Twee grote redenen voor dat uitstel: slaap en zindelijkheid.

We hebben deze beslissing zo’n anderhalve maand geleden genomen, toen onze Lore net terug was uit het ziekenhuis. Omdat we toen een stap achteruit hadden gezet met de zindelijkheidstraining.

Onze Kobe is in december-januari zelf beginnen aangeven dat hij op het potje wilde zitten. Mooi op tijd, dachten we – dat komt goed. Maar het bleef lang bij zitten, zonder dat er iets gebeurde. Toen het eindelijk een klein beetje begon te lukken, is onze Lore ziek geworden.

Tijdens de hele ziekenhuisepisode van Lore ging al onze energie en aandacht naar haar, en is Kobe weer helemaal terug naar af gegaan met de zindelijkheidstraining. We stonden op anderhalve maand voor school, en onze Kobe was langs geen kanten meer geïnteresseerd in het potje. Het leek er toen op dat we hem nooit op tijd zindelijk gingen krijgen voor de school, en dat gaf stress. Een niet-zindelijk kind wilden we niet naar school sturen.

Een tweede zaak was zijn slaapjes. Onze Kobe heeft veel slaap nodig op een dag. Hij slaapt goede en lange nachten, maar heeft toch nog zijn overdagslaapje hard nodig – als we hem er tegen half één in legden, moesten we hem om vier uur met moeite wakker maken. Meer dan drie uur slaap gewoon skippen van de ene dag op de andere, dat zagen we niet zitten.

Zes weken later ziet de toestand er helemaal anders uit. Technisch gezien had onze Kobe gisteren eigenlijk naar school kunnen gaan, maar we zijn toch blij met de extra weken uitstel om alles op punt te zetten: onze Kobe is zindelijk, en hij skipt al eens zijn middagslaapje.

Wat een verschil, op zo’n korte tijd!

Een paar weken geleden heeft hij de klik met zijn potje gemaakt, en is hij flink beginnen zeggen wanneer hij er op moest. Op dat moment heb je niet veel tijd, want hij kan het nog niet lang ophouden, maar het aantal accidentjes is beperkt. Hij loopt in principe de hele dag met onderbroekjes rond, en dat gaat. Hoera, hip hoi.

En even plots als de zindelijkheidstraining is hij plots beginnen zeggen dat hij niet meer wou slapen overdag. Uiteraard blijft dat momenteel nog meer uitzondering dan regel (één, maximum twee keer per week blijft hij op overdag), maar het is een goede aanzet.

Tijdens de zomermaanden mag onze Kobe nog terug naar de onthaalmoeder. Dus het komt er vooral op neer om de zes weken die hij dit jaar nog zal gaan, zo draaglijk mogelijk te maken, door hier en daar wat verlof te nemen en ervoor te zorgen dat zijn dagen niet te lang zijn.

En dat zien we goed zitten.

Eigenlijk kijken we er naar uit nu, naar zijn eerste schooldag. Het zal een grote stap zijn, en het zal logistiek een serieus gezoek worden nu dochter naar plaats één en zoon naar plaats twee moet, maar onze Kobe heeft er zo’n zin in. En hij is zindelijk, en met die slaap komt het ook wel goed.

Wat wordt hij toch snel groot.

Trefwoorden: ,

1 reactie op “Wat het verslag van de eerste schooldag had kunnen zijn”

  1. Nicole schreef:

    Spannend he 🙂 Die eerste schooldag.
    Jullie zijn al gewoon om hem achter te laten bij vreemden. Bij ons gaat de stap nog groter zijn 🙂
    En bravo voor Kobe !

Laat een reactie achter