Het mooie weer is er, de zon schijnt en de ramen… tjah, die zijn een hele winter niet echt gekuist. Het resultaat laat zich raden. Mijn twee kindjes waren braaf dus ik dacht, ik begin de veranda-ramen te kuisen. Waar ik echter geen rekening mee gehouden heb, is het enthousiasme van Kobe die óók een ‘pons’ (= spons) en emmer wou en ook een ‘tekkertje’ (=trekkertje). Bon, wie mijn ramen nu ziet, moet vooral niet op het resultaat letten dat zich tussen de 80 en 120 cm van de grond bevindt…
En daar stopt het grote-mensen-gedrag van onze Kobe niet. Hij hoorde me deze morgen zeggen dat ik nog eens naar de dokter moest bellen. En plots was zijn auto ziek. Met de volgende prachtige commentaar:
‘Oei auto is ziek’
‘Daar komt dokter Kobe’
‘Eerst oortjes kijke – dan mondje kijken – dan neusje kijken’ (de koplampen, het stuur en de wielen werden grondig bestudeerd met een plastiek lepeltje)
‘Nu buik luisteren’ (hij hangt zich helemaal over zijn auto om met zijn oor te luisteren)
‘Mama, auto heeft siroopje nodig’
Onze enthousiasteling deed vervolgens een véél te energieke poging om de medicijnenschuif open te krijgen. Hij kan er welliswaar niet bij, maar ik heb hem toch heel nadrukkelijk gezegd dat dat mama’s schuif is en dat de auto een siroopje uit de keuken mocht hebben. Hij was uiteindelijk content met een mooie grote lepel om de auto te genezen.
En om helemaal absurd te doen: ik moest vervolgens de ‘nagels’ van de auto knippen! Ik geef toe dat ik me op dat moment écht niet meer kon inhouden van lachen… De wielen zijn dus netjes geknipt.
Ondertussen mocht ons Lore voor het eerst genieten van een groentepapje. De eerste keer was alvast een grandioos succes, het mag gezegd. Ik heb het resultaat gewogen en ze heeft vrij vlotjes 55 gram worteltjespuree naar binnengewerkt. En de schade bleef beperkt tot een oranje mond, neus en handjes. De eerste 5 happen wist ze niet wat ze met het spul aanmoest, maar daarna ging het mondje wijd open en pruttelde ze bijna niets terug. Op een bepaald moment heeft ze zelfs de lepel uit mijn hand gegritst om zélf in haar mond te steken. Euhm, Loreke, de ‘ikke-doen’ periode komt normaal gezien pas vanaf 1,5 jaar…
Eens zien wat morgen zal geven! Misschien dat de worteltjespap haar extra energie geeft, want ze is momenteel een dappere poging aan het ondernemen om haar eigen voet op te eten…
Zàlig.
Schitterend ! Echt te gek !
Amai, nu al groentepapjes voor Lore. (Ik geef Nele nog steeds BV en begin pas met papjes op haar 6 maand.)