Momenteel draait het hier allemaal een beetje rond het thema ‘slapen’: Kobe slaapt te veel en Lore te weinig (= en hoe het ook nooit eens goed is hé :-)).

Kobe is bekaf van zijn school-ervaringen. Het is natuurlijk wel super hoe hij na een dagje school zijn hele dag herbeleeft. Je hoort hem dan zachtjes tijdens het spelen thuis zingen van Jules (goedemooooorgen Jules en zo) en je hoort hem dan mompelen: nu krijgen jullie allemaal een naampje op je pull, jij bent Kobe… Zo weten we echt wat er in de klas gebeurt. Tegen dat de avond valt, is hij echter een wrak. Het grootste deel van het afgelopen weekend heeft hij dan ook geslapen. Benieuwd hoe lang hij nog zo uitgeteld zal zijn van een dag zonder slaap.

Lore is aan de andere kant niet in slaap te krijgen (of te houden ’s nachts), hoewel ze ’s avonds doodmoe en hangerig is. Iedere avond is ze bijna niet in bed te krijgen: wenen, rechtkruipen, brullen (en Kobe wakker brullen), ’s nachts wordt ze om de haverklap wakker (tuutje, knuffel, in extremis zelfs melk) en ’s morgens, ja ’s morgens slaapt ze best wel :-). Nachtraafje? Laten we zeggen dat we alle trukken van de foor aan het proberen zijn…

Ook zij heeft vandaag weer een mijlpaaltje genomen: drie stapjes zonder steun of handje!

1 ding is zeker: het is SUPER om thuis te komen en twee kinderen enthousiast op je te zien aflopen / -kruipen om je een dikke knuffel en zoen te geven en te beginnen babbelen / brabbelen hoe leuk de dag wel geweest was. Daar kikkert een mens al eens van op na een zware dag op het werk (beter dan royco minute soup!)

Trefwoorden: , , ,

Laat een reactie achter