Berichten met tag ‘school’

Kobes pauwenboekje

29/03/2015

Als opdracht voor school moest Kobe zijn “pauwenboekje” invullen, een boekje waarin de kindjes goed over zichzelf moeten nadenken en opschrijven waar ze goed in zijn, waar ze niet goed in zijn, en welke eigenschappen ze zichzelf toeschrijven.

Eigenlijk was dat een heel leuk taakje om te doen – zowel voor onze 8-jarige Kobe om in te vullen als voor ons als ouders om mee te volgen. Het is heel grappig om sommige zelfbeschouwingen van je kind mee te volgen.

Een stuk van het "pauwenboekje" van Kobe

 

Een bloemlezing van een aantal antwoorden:

  • Karaktereigenschappen:
    • ik ben lief
    • ik ben grapig
    • ik ben rustig
    • ik ben een dromer
    • ik ben zorgzaam
  • Dit is mijn lichaam:
    • (een boel afmetingen)
    • De vorm van mijn gezicht is: een ei
    • Het mooiste deel van mijn lichaam vind ik: mijn grote teen
    • Het lelijkste deel van mijn lichaam vind ik: niks! (nvdr. zelfvertrouwen is precies geen probleem)
  • Rubriek “Dit kan ik nog niet goed” (antwoord met ja of nee)
    • Vraag: “Ik kan mijn haar nog niet vlechten” – Kobes antwoord: “Ik ben een jongen!!”
  • Ik verdien een medaille voor:
    • knutselen, goed voor mijn zus zorgen, goed met mij lego speelen samen met mijn opa
  • Wat ik over mezelf wil vertellen:
    • (…)
    • Waar ik graag mee help: niks
    • Waar ik niet graag mee help: alles
    • Waar ik het meest fier op ben: mama en papa

Vooral dat laatste antwoord doet ons smelten natuurlijk. 🙂

Eerste schooldag

3/09/2012

Net zoals in die duizenden andere gezinnen in Vlaanderen was het hier vandaag ook de eerste schooldag. Maar het was een speciale, want onze kleinste meid ging vandaag voor het eerst naar school, naar het eerste kleuterklasje bij juf Valerie. Onze Kobe ging vandaag naar het 3de kleuterklasje. En ze waren er allebei hélemaal klaar voor!

Klaar om naar school te vertrekken

En het is een fantastische dag geweest voor allebei!

Ons Loreke heeft dat heel goed gedaan op haar eerste dag, was verrassend niet-moe, heeft flink gespeeld, en vond het heel leuk.

En onze Kobe, die is dolenthousiast omdat hij weer bij al zijn allerbeste vriendjes zit. Juf Eva zei vanavond dat ze vandaag allemaal nogal onstuimig en uitgelaten waren 🙂

Op naar een fijn schooljaar!

Op weg naar school...

Terug naar school…

3/09/2011

1 september: nieuwe klas, nieuwe vriendjes, nieuwe juf en zoals te verwachten viel: dolenthousiaste Kobe :-). Hij is ronduit dol op zijn nieuwe juf Els! Het is wel even zoeken, al zijn vriendjes van de vorige klas, zitten niet meer bij hem. Hij ziet ze enkel nog tijdens de speeltijd en over de middag (en vanaf volgende week in de naschoolse opvang), maar niet meer in de klas. Het zal wel meegevallen zijn gisteren want deze morgen was hij bijna aan het smeken om weer naar de klas te mogen. Bij juf Els! Adoratie alom :-).

Kobe blij

Vandaag was het rustig toen ik Kobe ging halen en had ik de gelegenheid om eventjes mijn licht op te steken bij de juf, hoe onze Kobe het ervan af bracht in de nieuwe groep. Blijkbaar is hij – zoals gewoonlijk – heel enthousiast, maar ook gemakkelijk uit zijn lood te slaan. Hij is wat onzeker, maar ze heeft hem in de gaten en als ze snel reageert, dan is de glimlach direct terug. En deze middag was hij al met nieuwe vriendjes aan het spelen. Dat komt goed dus.

Zalig om je kind graag naar school te zien gaan…

Ondertussen heeft ons Lore weer iets nieuws verzonnen. Als ze stout is, dan zet ze – nadat ze onder haar voeten heeft gekregen – haar boos gezicht op (dat kan ze goed). Dan gaat ze aan tafel zitten, met een boos gezicht en haar hoofd gesteund in haar beide handen met ellebogen op de tafel. ‘Mokken’. Blijf maar eens serieus tijdens de preek (op maat van een tweejarige natuurlijk) als je ze zo ziet zitten…

Lore mokt

Te laat…

22/10/2010

Deze middag aan de schoolpoort was ik 1 minuut te laat. Het was op mijn klok 12.01u. Het was echter vrijdagmiddag en over de middag gaan niet veel mama’s hun kinderen al halen. De 2 andere kindjes die op de middag naar huis gaan, waren al weg en onze Kobe was in paniek aan het wenen: ‘ik ben mijn mama kwijt’ en ‘mama is niet daar’. Het heeft me een kwartier gekost om hem te sussen…

Okee, wat hebben we vandaag geleerd?

1. Indien mogelijk niet te laat komen, tenzij er andere mama’s ook ‘te laat’ zijn :-).

2. Vanaf volgende week mag hij de vrijdag volle dagen gaan. Zeker als ik zie dat hij hier thuis op z’n gemakje aan het spelen is en geen greintje moe is… en hij bovendien eigenlijk wel graag op school is bij de andere kindjes!

3. Een kind kan toch behoooooorlijk snel z’n mama een schuldgevoel aanpraten… en dat voor letterlijk 1 minuut te laat (!!!!).

Oeps.

De eerst schoolziekte en de eerste crêchedagen

29/09/2010

Het moest er eens van komen: onze Kobe heeft vorige nacht niet zoveel geslapen en we hebben 3 keer het volledige bed mogen verversen… een virusje op school is hier thuis neergestreken. Alle geluk viel het goed mee, 1 nachtje uitzieken en we zijn er nu precies al weer vanaf. Wat we wel hoopvol vinden, is dat ons Kobe de allerlaatste was van de klas om ziek te vallen. Ze hebben het echt àllemaal gehad nu. Blijkbaar heeft hij toch nog een redelijk goede weerstand! En het heeft sinds het begin van het schooljaar bijna een maand geduurd voor hij ziek was, bravo :-).

Ondertussen heeft ons Lore de eerste drie dagen crêche achter de rug en het is een succes! Enkel op maandag heeft ze even geweend toen ik vertrok, maar de rest van de dag niets meer en de afgelopen 2 ochtenden heeft ze zelfs niet meer geweend! Ook is ze er duidelijk volkomen op haar gemak, ik krijg ze bijna niet mee naar huis ’s avonds (en grote broer ook niet, die zich smijt op al het onbekende speelgoed natuurlijk…). Het is een plezier om die twee bezig te zien!

Slapen

7/09/2010

Momenteel draait het hier allemaal een beetje rond het thema ‘slapen’: Kobe slaapt te veel en Lore te weinig (= en hoe het ook nooit eens goed is hé :-)).

Kobe is bekaf van zijn school-ervaringen. Het is natuurlijk wel super hoe hij na een dagje school zijn hele dag herbeleeft. Je hoort hem dan zachtjes tijdens het spelen thuis zingen van Jules (goedemooooorgen Jules en zo) en je hoort hem dan mompelen: nu krijgen jullie allemaal een naampje op je pull, jij bent Kobe… Zo weten we echt wat er in de klas gebeurt. Tegen dat de avond valt, is hij echter een wrak. Het grootste deel van het afgelopen weekend heeft hij dan ook geslapen. Benieuwd hoe lang hij nog zo uitgeteld zal zijn van een dag zonder slaap.

Lore is aan de andere kant niet in slaap te krijgen (of te houden ’s nachts), hoewel ze ’s avonds doodmoe en hangerig is. Iedere avond is ze bijna niet in bed te krijgen: wenen, rechtkruipen, brullen (en Kobe wakker brullen), ’s nachts wordt ze om de haverklap wakker (tuutje, knuffel, in extremis zelfs melk) en ’s morgens, ja ’s morgens slaapt ze best wel :-). Nachtraafje? Laten we zeggen dat we alle trukken van de foor aan het proberen zijn…

Ook zij heeft vandaag weer een mijlpaaltje genomen: drie stapjes zonder steun of handje!

1 ding is zeker: het is SUPER om thuis te komen en twee kinderen enthousiast op je te zien aflopen / -kruipen om je een dikke knuffel en zoen te geven en te beginnen babbelen / brabbelen hoe leuk de dag wel geweest was. Daar kikkert een mens al eens van op na een zware dag op het werk (beter dan royco minute soup!)

De eerste (en tweede) schooldag!

2/09/2010

De eerste schooldag…
In 1 woord? Fantastisch!

Onze Kobe was al van ’s morgens vroeg door het dolle heen, “joepie, naar juf Eva”, hij wist zich geen blijf met zichzelf van vreugde.
Dansen, zingen, springen, joepie-jee-en, … Ik heb nog nooit zo’n vlotte ochtendspits met Kobe meegemaakt. Eenmaal aan de school werd de vreugde zowaar nog groter.

Enkele citaten:

“Straks gaat de bel en dan komt jufffffffffffff EEEEEVAAAAA”

“Kijk, daar is Arthur en Nora en Mies en Frauke en Oliver en en en…”

“Mama, zoveel kiendjes (= kindjes :-))!”

“Ik ga veeeeeel spelen: op de trein (er staat een speeltrein op de speelplaats) en in de klas en met de vele kiendjes.”

Toen ging de bel en het scheelde niet veel of onze Kobe gaf de juf een dikke-dikke knuffel. Alle ouders mochten mee naar het klasje om de kindjes te helpen met het kiezen van hun symbooltje aan de kleerhanger in de gang en om ze voor het eerst naar hun nieuwe klas te begeleiden.
Kobe had supersnel gekozen: een koe. Kobe zal dit jaar dus gekenmerkt worden door het tekeningetje van de koe. Beuh!

Hij spurtte daarna de klas binnen om te spelen en op mijn vraag of mama niet nog een kusje kreeg, kreeg ik doodleuk te horen:

“Maar mama, ik heb daar geen tijd voor!”

Ik heb toch mijn kusje nog gekregen hoor :-). En ik was zo fier als een gieter om te zien hoe flink hij direct begon te spelen, alsof hij er al elke dag van zijn leventje gaat.

Op de middag gisteren, vanmorgen en vanmiddag bleef hij even enthousiast. Hij was natuurlijk wel stikkapot van vermoeidheid. Maar hij kreeg direct een dikke pluim van de juf: ‘zo’n flinke jongen’.

Als kers op de taart: Kobe gaat nu al twee avonden heel vlotjes slapen,
aja, want hij moet uitgeslapen zijn om naar school te kunnen :-).

Zalig…

Schoolfoto’s

3/07/2010

Weet je wat zo ongelofelijk leuk is aan dat kleuterklasje van Kobe? Iets wat wij in onze tijd niet hadden?

Dat de juffen rondlopen met een digitaal kodakske, en fotootjes trekken van de kindjes, en die achteraf ook doorsturen naar de ouders. Je hoort soms ouders van kleuters zeggen “ik zou wel eens een vliegje willen zijn dat in de klas aan het meekijken is”. Wel – die foto’s geven ons de kans om even vlieg te spelen.

Vlieg even met ons mee door de belangrijkste sfeerbeelden van Kobes anderhalve schoolmaand. Een zes weken gevuld met plezier, vertier en pret! Onze flinke kleuter is zo snel zoooo groot geworden…

(klikken op een foto brengt je telkens naar een vergroting)

Er werd in de klas heel wat geknutseld, gekleurd en gekliederd. En de ene keer moesten ze daar al beter voor gekleed zijn dan de andere keer.

Een hoogtepunt in zijn tweede week school reeds, was de schoolreis. Een fantastische dag waar ons ventje zich te pletter geamuseerd heeft, maar waar hij op het eind van de dag ook stikkapot van was. De onderstaande foto op de bus getuigt daarvan…

En tenslotte de klasfoto. Eentje in het klasje, eentje met een groepje op schoolreis. Kobe zijn nieuwe vriendjes en vriendinnetjes, waar hij op korte tijd een fijne band mee opgebouwd heeft. Hopelijk voor de meesten: tot in september!


De moeite…

29/05/2010

Voor Kobe was de tweede schoolweek toch wel de moeite. Dinsdag meteen mee op schoolreis naar het bos-park in Lokeren en dus zonder slaap voor de eerste keer op de bus. Hij heeft zich alvast gewèldig geamuseerd maar ik heb hem nog nooit zo vermoeid (en lastig ;-)) geweten als die avond! Hij heeft het dan ook meegesleept voor de rest van de week. De volle donderdag ging ook nog prima, maar vandaag, vrijdag, was hij op de middag gebroken toen hij thuiskwam. Als je de woorden: ‘mama, mag ik asjeblief naar bed’ hoort, dan weet je hoe laat het is… Normaal was het deze namiddag stoet op school en mochten de kleintjes meegaan als ridder. Hij keek er wel naar uit, maar het interesseerde hem niet meer: bed, slapen, moe. Spijtig, maar hij doet het nu toch al veel beter dan verwacht!

Dus nu zijn er twee slapende kindjes in huis.

Ja, twee, want ons Lore is ook uitgeteld: meegezeuld worden naar school, terug naar huis, naar de kinesist, terug naar huis, eten, naar school, terug naar huis: het is toch ook al een hele boterham. Vandaag was het haar eerste sessie bij de kinesist. Ze heeft al sinds de geboorte de neiging om haar hoofdje scheef te houden en dit moet zo snel mogelijk aangepak worden. Het is supergoed meegevallen. Ze is daar ondersteboven gekeerd in houdingen die ik zelf nooit zou proberen bij mijn kindje, maar zij vond het grappig. De afwijking is ook minimaal, dus na een paar sessies, zal er niets meer van te zien zijn. Gelukkig maar!

De eerste schoolweek zit erop!

21/05/2010
  • Maandag en dinsdag: heel enthousiast.
  • Woensdag: eerste aanvaring met een ‘stout kindje dat hem pijn had gedaan’, maar dat heeft de pret op school gelukkig niet bedorven.
  • Donderdag: nog steeds enthousiast, maar hij weigert te eten op school. Het was zijn eerste volle dag op school en ik ben een uitgehongerd ventje gaan ophalen. Blijkbaar had hij ook nog eens overgegeven wat hij had moeten eten op school. En dan kreeg ik een tegenstrijdig verhaal:
    • Dixit Kobe: heb hatsjoe gedaan en dan eten gespuwd.
    • Dixit middagoppas: hij was overweldigd door de drukte in de eetzaal en kokhalsde op het eten dat hij niet lekker vond en hij heeft overgegeven van miserie.
    • De waarheid zal ergens in het midden liggen zeker? Tjah, afwachten…
  • Vrijdag: de eerste scène toen bleek dat het deze morgen niet juf Fien was maar juf Hilde, die hij nog nooit had gehad (ze komt alleen op dinsdagnamiddag en vrijdag). Onze Kobe is namelijk dól op juf Fien. Maar toen ik hem ging halen wist hij niet zeker of hij wel meeging naar huis, de enthousiasteling. En deze middag thuis wou hij niet gaan slapen, neen, hij wou terug naar school!
    Ik heb hem toch maar in bed gestopt :-).

En ondertussen ons Lore?

Die wordt al een flinke grote meid die op school ook al goed bewonderd is. Op de eerste schooldag stonden Karel en ik Kobe even uit te wuiven voor de klas. Achter ons stond de koets met Lore. Toen we ons omdraaiden, bleek de koets omzwermd met meisjes van ongeveer 7 jaar en hun juf, die allemaal vertederd aan het brabbelen en spelen waren met ons Lore.

Ondertussen gaan de groentepapjes en de fruitpapjes vlotjes naar binnen, is ze vooral geïnteresseerd in ‘knaagbaar’ speelgoed met als topfavoriet de bijtring, slaapt ze goed overdag in haar bedje met zelfs een voorspelbaar ritme (rond 8u30 ’s morgens en rond 12u ’s middags), en probeert ze te kruipen maar dat lukt nog niet zo goed tot haar grote frustratie.

We doen nu een poging om boekjes te lezen met haar, maar dat lukt gewoonweg niet. Lore’s motto: ‘alles is eten’. Probeer maar eens een boekje voor te lezen, terwijl je dochter het probeert op te eten!